بزرگنمايي:

سیاست و بازاریابی - ایسنا / پژوهشگران دریافته‌اند که هورمون تستوسترون احتمالا پس از یائسگی، فواید غیرمنتظره‌ای برای استخوان‌های زنان دارد.
تستوسترون از نظر تاریخی به عنوان یک هورمون جنسی «مردانه» در نظر گرفته شده است، اما این تصور قدیمی ممکن است مانع از درمان‌های بهتر برای زنان یائسه شود.
در کنار استروژن، تخمدان‌ها نیز تستوسترون تولید می‌کنند و این آندروژن نادیده گرفته شده می‌تواند بخشی از دلیل از دست رفتن استخوان در سنین بالاتر باشد.
یک مطالعه کوچک جدید نشان داده است که افزودن تستوسترون به درمان جایگزینی هورمون می‌تواند تراکم استخوان را بیشتر از استروژن به تنهایی محافظت کند.
این یافته‌ها هنوز داوری همتا و منتشر نشده‌اند، اما در نشست سالانه انجمن یائسگی در سن دیگو در اکتبر امسال ارائه شدند.
سونا دیویس(Sona Davis)، نویسنده اصلی این مطالعه از دانشگاه کالیفرنیای جنوبی می‌گوید: بیماران یائسه شایسته گزینه‌های درمانی هستند که منعکس کننده پیچیدگی نیازهای سلامتی آنها، از جمله سلامت استخوان در درازمدت باشد. ما امیدواریم که یافته‌های ما بتواند تحقیقات بیشتری را در مورد چگونگی استفاده ایمن و مؤثر از تستوسترون به عنوان بخشی از مراقبت‌های یائسگی فردی تشویق کند.
امروزه، درمان جایگزینی تستوسترون به عنوان یک درمان استخوانی برای مردانی که سطح تستوسترون پایینی دارند، به بهترین شکل تثبیت شده است، اما شواهد اولیه نشان می‌دهد که این درمان می‌تواند برای زنان نیز مؤثر باشد.
سطح استروژن معمولاً به عنوان عامل اصلی از دست دادن استخوان در زنان شناخته می‌شود، اما ممکن است به تنهایی عمل نکند.
پس از یائسگی، هنگامی که قاعدگی متوقف می‌شود، سطح استروژن به سرعت کاهش می‌یابد و این یکی از دلایل اصلی استخوان‌های ضعیف و متخلخل در سنین بالاتر است.
دهه‌هاست که از درمان استروژن برای محافظت در برابر از دست دادن استخوان در برخی از بیماران مسن استفاده می‌شود.
جایگزینی این هورمون می‌تواند تراکم استخوان را افزایش داده و شکستگی‌ها را در ستون فقرات و لگن در زنان یائسه کاهش دهد، اما تستوسترون همچنین می‌تواند با افزایش سن کاهش یابد و مطالعات اخیر شواهدی مبنی بر ارتباط آن با سلامت استخوان، نه تنها در مردان مسن، بلکه در زنان نیز یافته‌اند.
به عنوان مثال در سال 2022، یک مطالعه مبتنی بر جمعیت در میان زنان 40 تا 60 ساله در ایالات متحده نشان داد که سطح تستوسترون با تراکم مواد معدنی استخوان در ستون فقرات کمری ارتباط مثبت دارد.
نویسندگان در آن زمان نوشتند: بر اساس متون علمی، کاملاً روشن است که تستوسترون باعث افزایش تراکم مواد معدنی استخوان در مردان می‌شود.
با این وجود به گفته پژوهشگران، در مورد زنان، شواهد موجود، اندک و بحث‌برانگیز هستند.
این مطالعه جدید با هدف بررسی اینکه آیا تستوسترون می‌تواند مزایای درمان با استروژن را برای استخوان‌های زنان افزایش دهد یا خیر، پیامدهای سلامتی ۵۱ شرکت‌کننده را که دوران یائسگی را پشت سر گذاشته بودند، مورد تحلیل قرار داد.
برای تمامی این افراد، در یک بیمارستان خصوصی واحد، درمان هورمونی تجویز شده بود.
همه شرکت‌کنندگان دو نوع درمان را تجربه کردند که هر کدام دست‌کم یک سال (و معمولاً چندین سال) به طول انجامید. یکی شامل استروژن به تنهایی و دیگری شامل ترکیبی از استروژن و تستوسترون بود.
با استفاده از اسکن‌های پرتو ایکس، تراکم مواد معدنی استخوان آنها در ابتدای مطالعه و سپس یک سال پس از شروع هر یک از روش‌های درمانی اندازه‌گیری شد.
پژوهشگران در کمال تعجب دریافتند که درمان با استروژن به تنهایی، اگرچه تراکم استخوان را ثابت نگه می‌دارد، اما موجب افزایش قابل‌توجه آن در هیچ‌یک از نواحی مورد بررسی شامل ستون فقرات کمری، گردن، استخوان ران و لگن نمی‌شود، اما درمان ترکیبی استروژن و تستوسترون، شاخص‌های تراکم استخوان را در ناحیه ستون فقرات کمری افزایش داد.
نویسندگان در چکیده‌ای که برای کنفرانس اخیر ارائه کرده‌اند، نتیجه‌گیری کردند: این یافته‌ها نشان می‌دهد که تستوسترون می‌تواند در کنار استروژن، اثری هم‌افزا(سینرژیک) بر استخوان‌های اسفنجی(ترابکولار)، به‌ویژه در ستون فقرات داشته باشد و مزایای اسکلتی بیشتری نسبت به مصرف استروژن به تنهایی فراهم آورد.
هنوز مشخص نیست که آیا این تغییرات در تراکم استخوان‌های ستون فقرات برای کاهش خطر شکستگی که معیار اصلی موفقیت در درمان پوکی استخوان است، کافی هستند یا خیر. با این حال، نتایج به‌دست‌آمده از این فرضیه پشتیبانی می‌کنند که تستوسترون می‌تواند در حفظ سلامت استخوان‌ها با افزایش سن نقش داشته باشد.
پژوهشگران دانشگاه موناش در استرالیا در سال ۲۰۲۳ مطالعه‌ای را برای بررسی این موضوع آغاز کردند. آنها خاطرنشان کردند که شواهدی وجود دارد مبنی بر اینکه افزودن تستوسترون به درمان جایگزینی استروژن، می‌تواند از تحلیل رفتن استخوان‌ها جلوگیری کرده و عملکرد جنسی را در زنانی که دچار یائسگی زودرس شده‌اند، بهبود بخشد.
در همان سال، یک مطالعه کوچک نشان داد که درمان با تستوسترون، چه به تنهایی و چه در ترکیب با دوز پایین استروژن می‌تواند تراکم استخوان در ستون فقرات و لگن را بهبود بخشد.
با این وجود، همچنان به مطالعاتی در مقیاس بزرگ‌تر و با مدت‌زمان طولانی‌تر نیاز است؛ مطالعاتی که باید نشان‌دهنده کاهش خطر شکستگی باشند، نه صرفاً افزایش تراکم استخوان.
آگاهی از این پیامدهای بالینی، کلید ارزیابی خطرات و مزایای «درمان جایگزینی هورمونی» است؛ موضوعی که باید به‌دقت توسط پزشکان و بیماران سنجیده شود.
در حال حاضر، باید دانست که تستوسترون هورمونی ضروری برای بدن زنان است و بر همه چیز، از مغز گرفته تا قلب، تأثیر می‌گذارد. حال اینکه تستوسترون چگونه بر استخوان‌های ما اثر می‌گذارد، معمایی است که تازه در حال گشودن رمز و راز آن هستیم.