بزرگنمايي:

سیاست و بازاریابی - زومیت / دانشمندان به‌طور اتفاقی میکروبی دریایی با ژنومی بسیار کوتاه کشف کرده‌اند که تقریباً تمام ژن‌های لازم برای تولید انرژی را از دست داده است.
دانشمندان میکروبی دریایی کشف کرده‌اند که ژنومش فقط ۲۳۸هزار جفت‌باز دی‌ان‌ای دارد. این موجود که به گروه باستانیان تعلق دارد، بسیاری از ژن‌های لازم برای تولید انرژی و حفظ فعالیت‌های حیاتی را از دست داده و احتمالاً برای زنده‌ماندن به میزبان خود وابسته است.
به گزارش ساینس آلرت، پژوهشگران هنگام بررسی پلانکتون‌های تک‌سلولی گونه‌ی سیتاریستس رگیوس (Citharistes regius) در آب‌های ساحلی ژاپن، به‌طور اتفاقی با میکروب جدید روبه‌رو شدند. آن‌ها در ابتدا قصد داشتند مواد ژنتیکی سیانوباکتری‌هایی را بررسی کنند که با این پلانکتون همزیستی دارند، اما در میان داده‌های ژنتیکی به‌دست‌آمده، حلقه‌ای کوچک و ناشناخته از دی‌ان‌ای پیدا کردند.
ژنوم میکروب جدید که سوکونا آرکیئوم میرابیله (Sukunaarchaeum mirabile) نامیده شده است، فقط ۲۳۸هزار جفت‌باز دارد. دانشمندان تاکنون موجود باستانی دیگری با ژنومی به این کوچکی پیدا نکرده‌اند. حتی برخی ویروس‌ها نیز مواد ژنتیکی بیشتری دارند.
باستانیان گروهی از موجودات تک‌سلولی هستند که مانند باکتری‌ها هسته‌ی محصور در غشا ندارند، اما از نظر تکاملی با آن‌ها متفاوت‌اند. سوکونا آرکیئوم میرابیله به این گروه تعلق دارد، بااین‌حال ژنوم بسیار کوچک و ویژگی‌های غیرمعمولش آن را از نمونه‌های شناخته‌شده متمایز می‌کند.
بررسی ژنوم نشان می‌دهد این میکروب تقریباً تمام ژن‌های موردنیاز برای تولید انرژی و مواد مغذی را از دست داده است. در مقابل، بخش زیادی از سازوکارهای لازم برای تکثیر دی‌ان‌ای و ساخت پروتئین را حفظ کرده است.
یکی از احتمال‌های مطرح‌شده این است که سوکونا آرکیئوم میرابیله برای ادامه‌ی حیات به موجود دیگری وابسته باشد و از منابع آن استفاده کند. پژوهشگران هنوز این میکروب را زیر میکروسکوپ مطالعه نکرده‌اند و اطلاعات فعلی درباره‌ی آن عمدتاً از بررسی ژنومش به دست آمده است.
حدود یک‌چهارم ژنوم میکروب مورد بحث به تولید پروتئین‌های بزرگ غشایی اختصاص دارد. پژوهشگران پروتئین‌های مشابهی را در تنها باستانی انگلی شناخته‌شده‌ی دیگر نیز مشاهده کرده‌اند که احتمال دارد در نفوذ به سلول میزبان نقش داشته باشند. بر همین اساس، پژوهشگران احتمال می‌دهند سوکونا آرکیئوم نیز انگل باشد. در صورت تأیید این فرضیه، این موجود دومین باستانی انگلی شناخته‌شده خواهد بود.
البته هنوز مشخص نیست این میکروب دقیقاً چگونه با میزبان خود تعامل می‌کند. وابستگی آن ممکن است به نوعی رابطه‌ی انگلی مربوط باشد، اما برای تعیین شیوه‌ی زندگی‌اش به بررسی‌های بیشتری نیاز است.
دانشمندان احتمال می‌دهند سوکونا آرکیئوم میرابیله برای بقا به موجودی دیگر وابسته باشد؛ بااین‌حال، هنوز میزبان آن و شیوه زندگی‌اش مشخص نیست
موجودات زنده برای ادامه‌ی حیات به مجموعه‌ای از فعالیت‌های زیستی، ازجمله تولید انرژی، ساخت پروتئین و تکثیر نیاز دارند. بااین‌حال، میزان استقلال آن‌ها می‌تواند متفاوت باشد. برخی باکتری‌ها در طول تکامل چنان به میزبان خود وابسته شده‌اند که بسیاری از ژن‌هایشان را از دست داده‌اند.
وابستگی یک موجود به موجودی دیگر برای بقا، در تکامل موجودات پیچیده‌تر نیز نقش داشته است. برای مثال، براساس نظریه‌ی پذیرفته‌شده‌ی همزیستی درون‌سلولی، میتوکندری‌ها از باکتری‌هایی منشأ گرفته‌اند که وارد سلول‌های یوکاریوتی اجدادی شدند. آن‌ها اکنون بخشی از سلول‌های ما هستند، اما همچنان دی‌ان‌ای خود را دارند.
تورستن آلرز، زیست‌شناس مولکولی دانشگاه ناتینگهام، می‌گوید توانایی تکثیر و حفظ اطلاعات ژنتیکی از معیارهای مهم برای بررسی مرز میان حیات و بی‌حیاتی است. به گفته‌ی او، این کشف نشان می‌دهد سلول زنده تا چه اندازه می‌تواند ساده شود و همچنان سازوکارهای لازم برای تکثیر خود را حفظ کند.
هنوز نمی‌توان با قطعیت گفت سوکونا آرکیئوم تا چه اندازه مستقل است یا دقیقاً چگونه زنده می‌ماند. بررسی‌های آینده باید مشخص کنند این موجود چگونه تکثیر می‌شود، چه ارتباطی با میزبانش دارد و آیا واقعاً می‌توان آن را یک سلول مستقل دانست یا نه.
پژوهش در ژورنال Current Biology منتشر شده‌ است.