بزرگنمايي:

سیاست و بازاریابی - ایسنا / ربات‌های کوچکی توسعه یافته‌اند که می‌توانند درمان چند هفته‌ای عفونت قلب را به یک روز کاهش دهند.
درمان عفونت قلب کار ساده‌ای نیست. بیماران معمولا هفته‌ها آنتی‌بیوتیک را از طریق تزریق وریدی دریافت می‌کنند و اگر این روش مؤثر نباشد، جراحی قلب باز به ‌عنوان گزینه‌ای پرخطر مطرح می‌شود. اکنون مهندسان دانشگاه جانز هاپکینز ممکن است راهکار بهتری برای درمان این بیماری پیدا کرده باشند.
این گروه ربات‌های مغناطیسی کوچکی به نام «میلی‌ربات» ساخته‌اند که عرض آن‌ها تقریبا به اندازه نوک مداد و طولشان در حدود یک دانه برنج است. این ربات‌ها برای رساندن دارو به ‌طور مستقیم به بافت عفونی قلب طراحی شده‌اند.
مشکل روش‌های فعلی درمان عفونت قلب چیست؟
اندوکاردیت یا التهاب عفونی لایه داخلی قلب، بیماری‌ای است که هر سال حدود ۵۰ هزار نفر در آمریکا به آن مبتلا می‌شوند.
روش معمول درمان این بیماری، تجویز آنتی‌بیوتیک از طریق تزریق وریدی به مدت چند هفته است؛ اما داروها در مسیر رسیدن به قلب رقیق می‌شوند و در بسیاری از موارد نمی‌توانند عفونت را به ‌طور مؤثر از بین ببرند.
در چنین شرایطی، پزشکان ناچارند دوز دارو را افزایش دهند که خطر عوارض سمی را بالا می‌برد، یا به سراغ جراحی پرخطر قلب باز بروند.
این ربات‌های کوچک چگونه کار می‌کنند؟
این ربات‌ها به ‌صورت گروهی و با همکاری یکدیگر عمل می‌کنند. ربات اول که «ماژول سوزنی» نام دارد، به بافت قلب در نزدیکی محل عفونت متصل می‌شود و در همان نقطه باقی می‌ماند تا محل اتصال ربات دوم را فراهم کند.
ربات دوم، موسوم به «ماژول دارویی»، آنتی‌بیوتیک را حمل می‌کند. این ربات با استفاده از نیروی مغناطیسی به ماژول سوزنی متصل می‌شود و دارو را به ‌تدریج در محل عفونت آزاد می‌کند.
از آنجا که ماژول سوزنی در محل باقی می‌ماند، پزشکان می‌توانند برای تجویز دوزهای بعدی، ماژول دارویی را با نمونه‌ای تازه جایگزین کنند.
هیچ‌یک از این دو ربات باتری یا موتور ندارند. در عوض، مجموعه‌ای از سیم‌پیچ‌های الکترومغناطیسی که خارج از بدن قرار می‌گیرند، با ایجاد میدان‌های مغناطیسی، ربات‌ها را از راه دور هدایت می‌کنند. این میدان‌ها مشابه میدان‌های مغناطیسی مورد استفاده در دستگاه‌های تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI) هستند.
نویسنده ارشد این پژوهش، می‌گوید: تنها با یک سوراخ کوچک ناشی از ورود سوزن، می‌توان یک میکروربات را وارد بدن کرد و این فرایند را بدون ایجاد عفونت یا خونریزی انجام داد.
از مدل قلب انسان تا بافت قلب خوک
پژوهشگران تاکنون توانسته‌اند این ربات‌ها را در مدل‌هایی از قلب که ساختار قلب انسان را شبیه‌سازی می‌کنند، هدایت کنند؛ حتی زمانی که جریان خون شبیه‌سازی‌ شده در برابر حرکت آن‌ها قرار داشته است. این فناوری همچنین روی بافت قلب خوک آزمایش شده است.
اگر همه‌چیز مطابق برنامه پیش برود، انجام این فرایند ممکن است حدود ۱۰ دقیقه طول بکشد. در صورت نیاز به دو مرحله تجویز دارو، این زمان می‌تواند به حدود یک ساعت برسد.
پژوهشگران امیدوارند این روش بتواند دوره درمانی چهار تا ۶ هفته‌ای را به یک روز یا حتی کمتر کاهش دهد.
گام بعدی تیم تحقیقاتی، آزمایش ربات‌ها در مدل‌هایی از قلب است که مانند قلب واقعی می‌تپند و منقبض می‌شوند. این مرحله می‌تواند به بررسی عملکرد ربات‌ها در شرایطی نزدیک‌تر به وضعیت واقعی بدن کمک کند.
کاربردهای احتمالی این فناوری به درمان عفونت قلب محدود نمی‌شود؛ پژوهشگران می‌گویند در آینده می‌توان از فناوری مشابه برای رساندن مستقیم داروهای ضد سرطان به محل موردنظر نیز استفاده کرد.