بزرگنمايي:

سیاست و بازاریابی - ایرنا / پژوهشی جدید نشان می‌دهد که تمرینات مقاومتی با شدت بالا و پایین، هر دو علائم افسردگی را در زنان جوان مضطرب به‌طور معناداری کاهش می‌دهند.
یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که تمرینات مقاومتی چه با شدت استاندارد و چه با شدت پایین، می‌توانند به کاهش علائم افسردگی در زنان جوانی که اضطراب بالایی دارند، کمک کنند.
اختلال اضطراب فراگیر شامل نگرانی شدید و مداومی است که با زندگی روزمره تداخل می‌کند. برخی افراد علائمی شبیه به این اختلال را تجربه می‌کنند اما به تشخیص رسمی نمی‌رسند؛ به این حالت اضطراب زیربالینی می‌گویند.
زنان دو برابر مردان در معرض ابتلا به اضطراب و افسردگی هستند و این دو اختلال اغلب با هم رخ می‌دهند. دارو و مشاوره روانی درمان‌های استاندارد محسوب می‌شوند، اما می‌توانند موانعی مانند هزینه بالا یا عوارض ناخواسته داشته باشند.
دارا اُسالیوان (Darragh O"Sullivan)، نویسنده اصلی این پژوهش از دانشگاه لیمریک ایرلند، می‌گوید: ما با تمرکز بر زنان جوان مضطرب، تحقیقات قبلی خود را گسترش دادیم؛ زیرا زنان به‌طور کلی کمتر در تمرینات قدرتی شرکت می‌کنند و بنابراین ممکن است قابلیت بیشتری برای بهبود داشته باشند.
تفاوت اصلی دو گروه
تفاوت اصلی دو گروه در سنگینیِ وزنه‌هایی بود که بلند می‌کردند. یک گروه با وزنه‌های نسبتاً سنگین تمرین می‌کرد؛ یعنی وزنه‌هایی که حدود ۷۰ تا ۸۰ درصد از سنگین‌ترین وزنه‌ای بود که می‌توانستند بلند کنند. گروه دوم دقیقاً همان تمرینات را انجام می‌داد اما با وزنه‌های بسیار سبک‌تر؛ یعنی تنها ۲۰ درصد از سنگین‌ترین وزنه‌ای که توانایی بلندکردنش را داشتند.
نتایج نشان داد که هر دو گروه کاهش چشمگیری در علائم افسردگی داشتند: گروه با وزنه‌های سنگین‌تر ۵۴ درصد و گروه با وزنه‌های سبک‌تر ۴۳ درصد. این تفاوت از نظر آماری معنادار نبود؛ یعنی هر دو روش تقریباً به یک اندازه مؤثر بودند.
این یافته نشان می‌دهد که حتی تمرین با وزنه‌های سبک نیز برای این گروه، اثر ضدافسردگی قوی دارد. همان‌طور که انتظار می‌رفت، قدرت فیزیکی دو گروه متفاوت بود: گروه با وزنه‌های سنگین‌تر ۴۱ درصد و گروه با وزنه‌های سبک‌تر ۲۱ درصد قدرت خود را افزایش دادند. اما برای هر دو گروه، مزایای روانی عمدتاً یک ماه پس از پایان تمرینات حفظ شد.
نتیجه‌ای غیرمنتظره
مزیت قوی مشاهده‌شده در گروه با وزنه‌های سبک، تا حدی برای گروه پژوهشی غیرمنتظره بود. اُسالیوان می‌گوید: شدت اثر ضدافسردگی تمرینات سبک از انتظارات ما فراتر رفت؛ اما این احتمالاً به این دلیل است که شرکت‌کنندگان که اصلاً تمرین مقاومتی انجام نمی‌دادند به انجام تمرینات مقاومتیِ سبک، دو بار در هفته به مدت ۱۰ هفته، روی آورده بودند و همین تغییر چشمگیر است.
نکاتی که باید در نظر گرفت
پژوهشگران اشاره می‌کنند که گروه با وزنه‌های سبک ممکن است در واقع کمی قدرت فیزیکی به دست آورده باشد. از آنجا که این گروه نیز مقداری قدرت گرفت، نمی‌توان به‌طور کامل مزایای روانی را از مزایای فیزیکی جدا کرد.
علاوه بر این، مطالعه برای بررسی تغییرات سلامت روان به پرسشنامه‌هایی متکی بود که خود شرکت‌کنندگان آن‌ها را پر می‌کردند. چنین پرسشنامه‌هایی می‌توانند تحت تأثیر انتظارات یا تمایل فرد به نشان دادن بهبود قرار گیرند. نمونه مطالعه نیز فقط شامل زنان جوان بود؛ بنابراین نتایج ممکن است برای مردان، سالمندان یا افراد با اختلال روانیِ تشخیص‌داده‌شده صدق نکند.
گام‌های بعدی
دانشمندان پیشنهاد می‌کنند که این برنامه‌ها در محیط‌های بالینی بزرگ‌تر آزمایش شوند و وزنه‌برداری مستقیماً با درمان‌های استاندارد مانند مشاوره روانی یا دارو مقایسه شود.
اُسالیوان در پایان می‌گوید: هر دو نوع تمرین مقاومتی، چه با وزنه‌های سنگین و چه سبک، می‌توانند علائم افسردگی را در زنان جوان مضطرب به‌طور چشمگیری کاهش دهند. زنان جوان می‌توانند از تمرینات سبک که تلاش کمتری می‌خواهند نیز بهره‌مند شوند؛ اما ما پیشرفت تدریجی به سمت وزنه‌های سنگین‌تر را برای مزایای سلامتی بیشتر توصیه می‌کنیم.
او می‌افزاید: برای کسانی که اصلاً تمرین مقاومتی انجام نمی‌دهند، حتی سبک‌ترین تمرین‌ها هم می‌توانند به سلامت روان کمک کنند؛ مهم این است که شروع کنید.
جزئیات این پژوهش در مجله اختلالات عاطفی/ Journal of Affective Disorders منتشر شده است.