بزرگنمايي:

سیاست و بازاریابی - نیوزویک/پژوهشگران ژاپنی در مطالعه‌ای جدید شواهدی یافته‌اند که نشان می‌دهد تفاوت‌های ژنتیکی در یک ژن خاص می‌تواند بر میزان خرخر کردن و برخی رفتارهای ارتباطی گربه‌ها تأثیر بگذارد. این یافته ممکن است به درک بهتر رفتار گربه‌ها و بهبود رابطه میان انسان و حیوانات خانگی کمک کند. 
به نقل از نیوزویک، گروهی از دانشمندان در ژاپن اعلام کرده‌اند که احتمالاً موفق به شناسایی یکی از عوامل ژنتیکی مؤثر در خرخر کردن گربه‌ها شده‌اند. این پژوهش که توسط محققان مرکز تحقیقات حیات وحش دانشگاه کیوتو انجام شده، بر روی ژنی موسوم به «گیرنده آندروژن» متمرکز بوده است؛ ژنی که پیش‌تر نیز با برخی ویژگی‌های رفتاری در گربه‌ها ارتباط داده شده بود. 
محققان برای انجام این مطالعه، ۲۸۰ گربه خانگی عقیم‌شده را مورد بررسی قرار دادند. آن‌ها علاوه بر ارزیابی رفتار حیوانات، نمونه‌های DNA را نیز جمع‌آوری و تحلیل کردند تا ارتباط میان تفاوت‌های ژنتیکی و الگوهای رفتاری گربه‌ها را مشخص کنند. نتایج نشان داد گربه‌هایی که دارای نوع کوتاه‌تر ژن گیرنده آندروژن بودند، از دید صاحبانشان بیشتر خرخر می‌کردند. همچنین گربه‌های نر دارای این نوع ژن، تمایل بیشتری به برقراری ارتباط صوتی با انسان‌ها نشان دادند. 
بازار
پژوهشگران سپس DNA گربه‌های خانگی را با ۱۱ گونه دیگر از خانواده گربه‌سانان، از جمله یوزپلنگ، پلنگ و ببر مقایسه کردند. بررسی‌ها نشان داد نسخه بلندتر این ژن که در برخی گربه‌های خانگی دیده می‌شود، در سایر اعضای خانواده گربه‌سانان وجود ندارد. دانشمندان معتقدند این تفاوت ممکن است نتیجه فرآیند اهلی‌سازی و سال‌ها انتخاب نژادی توسط انسان باشد. 
به گفته محققان، بسیاری از گربه‌های دورگه و نجات‌یافته از خیابان که در این مطالعه حضور داشتند، نسبت به گربه‌های اصیل ارتباط صوتی بیشتری با انسان برقرار می‌کردند. این موضوع می‌تواند توضیح دهد که چرا برخی گربه‌ها بیشتر از دیگران با صاحبان خود «صحبت» می‌کنند یا از خرخر کردن برای برقراری ارتباط استفاده می‌کنند. 
«یومه اوکاموتو»، از پژوهشگران این مطالعه، می‌گوید هدف اصلی این تحقیقات شناخت بهتر ویژگی‌های رفتاری گربه‌ها و کمک به ایجاد روابطی سالم‌تر و شادتر میان انسان و حیوانات خانگی است. او تأکید کرد که هنوز پرسش‌های بسیاری درباره رفتار و شیوه ارتباطی گربه‌ها بی‌پاسخ مانده و مطالعات بیشتری در این زمینه مورد نیاز است. 
یافته‌های این پژوهش از این فرضیه حمایت می‌کند که خرخر کردن و برخی دیگر از رفتارهای ارتباطی گربه‌ها دست‌کم تا حدی ریشه ژنتیکی دارند. دانشمندان امیدوارند ادامه این تحقیقات بتواند به درک دقیق‌تر سازوکارهای زیستی رفتار گربه‌ها و حتی بهبود مراقبت و رفاه این حیوانات محبوب در آینده کمک کند