بزرگنمايي:

سیاست و بازاریابی - ایسنا /انسان‌ها معمولا از ساس‌ می‌ترسند و حق هم دارند. این موجودات خون‌خوار پس از ورود به خانه به ‌سختی از بین می‌روند. اما پژوهش جدیدی برای نخستین‌بار یک مورد را شناسایی کرده که به نظر می‌رسد این حشرات از آن می‌ترسند و آن آب و سطوح خیس است.
یک مطالعه از دانشگاه کالیفرنیا ریورساید (UC Riverside)، این «ترس» را که پیش‌تر در مورد این حشرات از آن مطلع نبودیم، توصیف می‌کند. دکتر دانگ هوآن چوی (Dong-Hwan Choe)، استاد حشره‌شناسی و یکی از نویسندگان این مقاله، می‌گوید این یافته با توجه به شکل بدن ساس‌ها کاملا منطقی به نظر می‌رسد.
بازار
به نقل از فیز، ساس‌ها بدن بسیار صاف و روزنه‌های تنفسی بسیار کوچکی به نام «اسپیراکل» در بخش زیرین بدن خود دارند. چوی توضیح می‌دهد: اگر آن‌ها با یک سطح آب تماس فیزیکی پیدا کنند، به سطح آب می‌چسبند و روزنه‌های تنفسی‌شان مسدود می‌شود. به دلیل قدرت چسبندگی بالای آب، این ماده از دید ساس‌ها می‌تواند بسیار خطرناک باشد. بنابراین عجیب نیست که آن‌ها به‌شدت از رطوبت دوری می‌کنند.
پژوهشگران آزمایشگاه چوی این مشاهده را به‌طور اتفاقی کشف کردند. معمولا کلونی‌های آزمایشگاهی ساس‌ها در ویال‌ها نگهداری می‌شوند. برای تغذیه آن‌ها، محققان یک تغذیه‌کننده مصنوعی را در بالای ویال قرار می‌دهند. حشرات به سمت بالا می‌خزند و با نفوذ قطعات دهانی خود از طریق یک غشاء، خون را می‌مکند.
یک روز، غشایی که خون را نگه می‌داشت کمی پاره شد و خون از تغذیه‌کننده به کاغذی که داخل ویال بود و ساس‌ها برای چسبیدن به آن استفاده می‌کردند، نشت کرد.
چوی می‌گوید: خون نشت‌کرده به ‌آرامی از بالای ویال، کاغذ را خیس می‌کرد. فکر می‌کردم ساس‌ها خوشحال می‌شوند و خون را از روی کاغذ می‌خورند، اما آنچه دیدم کاملا متفاوت بود. آن‌ها به‌طور فعال از بخش خیس‌شده کاغذ فاصله می‌گرفتند. حتی نزدیک آن مناطق هم نمی‌رفتند.
محققان همچنین کاغذ داخل ویال را با آب خیس کردند و حشرات همان رفتار اجتنابی را نشان دادند. این مشاهدات باعث شد پژوهش‌های بیشتری انجام شود.
زمانی که یک پژوهشگر فوق‌دکتری در آزمایشگاه چوی به نام جورج باستامانته (Jorge Bustamante) آزمایش‌ها را طراحی کرد، مجبور شد از یک دوربین مادون‌قرمز ویژه با لنز بزرگ‌نمایی استفاده کند. چوی می‌گوید: کار با ساس‌های جوان و بسیار کوچک آسان نیست. طول آن‌ها شاید تنها حدود دو میلی‌متر یا حتی کمتر باشد.
با استفاده از نرم‌افزار تحلیل ویدئو، باستامانته توانست تفاوت رنگ بین ساس‌ها و پس‌زمینه را ردیابی کند و حرکت آن‌ها را ثبت و کمی‌سازی کند. او سرعت و مسافتی را که ساس‌ها برای دوری از سطوح خیس طی می‌کردند، بررسی کرد و رفتار آن‌ها را بر اساس جنسیت و سن نیز تحلیل نمود.
نتایج نشان داد که همه ساس‌ها، نر، ماده، پیر و جوان از سطوح خیس اجتناب می‌کنند. ساس‌های مورد مطالعه همچنین تمایل داشتند سریع‌تر از آب فاصله بگیرند تا اینکه به آن نزدیک شوند.
با این حال، مشاهده شد که ساس‌های کوچک‌تر و جوان‌تر هنگام نزدیک شدن به یک سطح خیس، سریع‌تر تغییر جهت می‌دهند؛ این نشان می‌دهد که حشرات جوان نسبت به آب و رطوبت حساس‌ترند.
علاوه بر نو بودن این پژوهش به‌عنوان نخستین مطالعه منتشرشده درباره این رفتار در ساس‌ها، نتایج آن می‌تواند پیامدهای عملی برای کنترل آلودگی ساس‌ها داشته باشد. شرکت‌ها هنگام توسعه و آزمایش اسپری‌های حشره‌کش با پایه ‌آب باید به این رفتار توجه کنند، زیرا ساس‌ها ممکن است از سطوح خیس‌ شده توسط این مواد دور شوند و موقتا به مناطق دیگر محل آلوده منتقل شوند.
چوی می‌گوید: اگر حشره‌کش‌ها ساس‌ها را فورا نکشند، آن‌ها از مناطق خیس شده فرار می‌کنند و در نقاط دیگر پخش می‌شوند.
او در پایان می‌گوید یک راه‌حل ساده برای کسی که احتمال می‌دهد روی بدنش ساس باشد وجود دارد: دوش بگیرید. مشکل را حل می‌کند. البته ساس‌هایی که در اتاق یا روی تخت هستند، به روش‌های متفاوتی نیاز دارند.