بزرگنمايي:

سیاست و بازاریابی - ایرنا /پژوهشی جدید نشان می‌دهد جوانانی که رابطه بهتری با والدین خود دارند، خاطرات منفی کمتری از دوران کودکی خود گزارش می‌کنند؛ یافته‌ای که نشان می‌دهد حافظه فقط بازتولید گذشته نیست.
پژوهشگران دانشگاه ایالتی میشیگان دریافته‌اند که نحوه یادآوری آسیب‌های دوران کودکی توسط جوانان، بسته به کیفیت روابط فعلی‌شان، به‌ویژه با والدین، دستخوش تغییر می‌شود.
بازار
در این مطالعه که نتایج آن در نشریه کودک‌آزاری و غفلت/ Child Abuse & Neglect منتشر شده، نزدیک به هزار جوان بزرگسال در طول دو ماه پیگیری شدند. پژوهشگران سه‌بار از شرکت‌کنندگان درباره خاطراتشان از تجربیات قبل از ۱۸ سالگی پرسیدند. هر بار، شرکت‌کنندگان علاوه بر بیان تجربیات ناگوار کودکی، کیفیت روابط فعلی خود با والدین، دوستان و شریک زندگی را نیز ارزیابی کردند.
رابطه بهتر، خاطره کمتر
گروه پژوهشی به سرپرستی ویلیام چاپیک (William Chopik)، دانشیار دانشگاه ایالتی میشیگان، دریافت که اگرچه گزارش‌ها درباره مشکلات دوران کودکی عمدتاً ثابت بودند، تفاوت‌هایی معنادار در پاسخ‌های شرکت‌کنندگان در طول هشت هفته مشاهده شد.
مهم‌ترین عامل پیش‌بینی‌کننده این تغییرات، کیفیت روابط بود. وقتی افراد از حمایت بیشتر و فشار کمتر والدین برخوردار بودند، آسیب‌های کمتری را گزارش می‌کردند، به‌ویژه در زمینه آزار عاطفی، آزار جنسی و بی‌توجهی.
حافظه پویاست، نه ناپایدار
چاپیک توضیح می‌دهد: افراد معمولاً در یادآوری گذشته‌شان ثبات دارند، اما تغییرات کوچک معنادار هستند. این به معنای غیرقابل اعتمادبودن مردم نیست، بلکه نشان می‌دهد حافظه، کار خود را انجام می‌دهد؛ یعنی تجربیات گذشته را با معنای حال تلفیق می‌کند. یافته‌ها نشان می‌دهد که خاطرات کودکی هم جنبه ثابت دارند و هم جنبه متغیر.
ارزیابی چندباره؛ راهکاری برای دقت بیشتر
آنیکا یاروس (Annika Jaros)، نویسنده همکار و پژوهشگر، می‌گوید: افراد در موقعیت‌های گوناگون، چه زمانی که در پژوهش‌ها شرکت می‌کنند و چه زمانی که به درمانگر مراجعه می‌کنند، باید به پرسش‌هایی درباره تجربیات سخت کودکی خود پاسخ دهند. توجه به نوسانات کوچک در پاسخ‌ها می‌تواند به استفاده هوشمندانه‌تر از این ابزارها در پیش‌بینی سلامت روان و کیفیت زندگی کمک کند.
پژوهشگران پیشنهاد می‌کنند که برای دقت بیشتر، ارزیابی بدرفتاری‌های دوران کودکی چند بار انجام شود تا بتوان تأثیر وضعیت روانی فعلی افراد بر خاطراتشان را بهتر سنجید.
داستان زندگی همچنان نوشته می‌شود
چاپیک می‌افزاید: آن تغییرات ظاهراً کوچک، اطلاعات مهمی درباره شیوه مقابله فعلی افراد به ما می‌دهند. آن‌ها نشان می‌دهند که چگونه انسان‌ها به داستان زندگی‌شان معنا می‌بخشند و روابط بزرگسالی چطور همچنان بر درک ما از گذشته تأثیر می‌گذارند.
این پژوهش نشان می‌دهد که خاطرات ما از گذشته، تنها بازتاب واقعیت نیستند، بلکه روایتی زنده هستند که با تجربیات امروز شکل می‌گیرند.