بزرگنمايي:

سیاست و بازاریابی - ایسنا / کلی جراردی خود را برای دومین سفر فضایی‌اش آماده می‌کند و یکی از مهم‌ترین تجربه‌هایی که در این مسیر همراه خود دارد، مادر بودن است.
نزدیک به سه سال پیش، کلی جراردی، پژوهشگر حوزه فضا، تولیدکننده محتوای علمی در فضای مجازی و نویسنده، با یک پرواز گردشگری شرکت ویرجین گلکتیک به فضا رفت. او با این سفر نه‌ تنها به یک فضانورد خصوصی تبدیل شد، بلکه نامش در میان نخستین ۱۰۰ زنی قرار گرفت که به فضا سفر کرده‌اند.
به نقل از اسپیس، اکنون جراردی برای دومین بار آماده ترک زمین می‌شود. او در آستانه این سفر و انجام پژوهش‌های جدید در شرایط ریزگرانش، در گفت‌وگو با وب‌سایت اسپیس از فضا، مادری و آموخته‌هایی گفت که هنوز باید درباره بدن انسان و زندگی در فضا به دست آوریم.
جراردی به اسپیس گفت: فکر می‌کنم اگر واقعا به دنبال حضور پایدار انسان در خارج از زمین هستیم، باید موضوع مادری را بیش از گذشته وارد گفت‌وگوها کنیم. اگر قرار است انسان‌ها برای مدت طولانی‌تری در فضا زندگی و کار کنند، سلامت باروری، بارداری، فیزیولوژی بدن پس از زایمان، مراقبت از کودکان و زندگی خانوادگی دیگر موضوعاتی حاشیه‌ای نیستند.
فضا و مادری
جراردی سال‌ها است که یکی از چهره‌های شناخته‌ شده صنعت فضایی به شمار می‌رود. او از نظارت بر عملیات ماموریت‌ها گرفته تا فعالیت به‌ عنوان متخصص محموله و پژوهشگر زیست‌ فضانوردی، در حوزه فضا فعالیت داشته است. او همچنین مدت‌ها است آزمایش‌هایی را در شرایط ریزگرانش انجام می‌دهد و با بخش‌های مختلف صنعت فضایی همکاری می‌کند.
جراردی در طول این سال‌ها، جامعه گسترده‌ای از مخاطبان را در فضای مجازی گرد هم آورده و ویدئوها و مطالبی درباره علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات (STEM) و همچنین زندگی روزمره خود با آن‌ها به اشتراک گذاشته است.
او در کنار انتشار ویدئوهای شاد و صمیمانه با دو دخترش، تنها به موفقیت‌ها و لحظات خوش زندگی بسنده نکرده است. جراردی در شبکه‌های اجتماعی، آشکارا درباره دشواری‌های مادر بودن، تجربه فقدان، ناباروری و لقاح آزمایشگاهی (IVF) نیز صحبت کرده است.
او در میان ویدئوهای مربوط به زندگی خود به‌عنوان فضانورد و پژوهشگر، جزئیات بسیار شخصی‌ را با مخاطبانش در میان گذاشته و آن‌ها را در لحظات دشوار زندگی خود همراه کرده است.
جراردی در این‌باره می‌گوید: یادم می‌آید با خودم فکر می‌کردم که بسیاری از ما در حالی که هم‌زمان با مسئولیت‌های شغلی، خانواده و دیگر مسائل زندگی دست‌وپنجه نرم می‌کنیم، مسیر دشوار درمان ناباروری را در سکوت طی می‌کنیم. فقط می‌خواستم این تجربه را کمی بیشتر در معرض دید قرار دهم و امیدوار بودم بتوانم به کاهش انگ اجتماعی مرتبط با این موضوع کمک کنم.
او افزود: علم به شما می‌آموزد که یک نتیجه ناامیدکننده، اطلاعاتی برای یادگیری است، نه تعریفی از هویت شما. داده‌ها را بررسی می‌کنید، متغیرها را تغییر می‌دهید، روش کار را اصلاح می‌کنید و دوباره تلاش می‌کنید.
البته این به آن معنا نیست که توانستم صرفا با تکیه بر تفکر منطقی از اندوه خود عبور کنم؛ اما احساس می‌کنم توانستم کمی از همین نگرش را به کار بگیرم تا دوباره قدمی به جلو بردارم و گزینه‌ها و احتمالات پیش رو را با نگاهی واقع‌بینانه‌تر بررسی کنم.
جراردی در آستانه دومین پرواز خود با ویرجین گلکتیک، به پویش «مادر و فراتر از آن» از برند مام‌کوزی پیوسته است. این پویش با حضور افرادی مانند الیسون فلیکس، قهرمان المپیک و ریشما سوجانی، بنیان‌گذار سازمان «دختران کدنویس» برگزار می‌شود.
جراردی درباره این پویش گفت: این پویش از این ایده حمایت می‌کند که مادری می‌تواند دامنه توانایی‌ها و فرصت‌های ما را گسترش دهد، بی‌ آنکه جایی برای دیگر علایق و آرزوهایی که بخشی از هویت ما هستند، باقی نگذارد.
آماده شدن برای آینده پروازهای فضایی انسانی
ویدئوهای صریح جراردی درباره دشواری‌های زندگی شخصی‌اش، گفت‌وگویی گسترده‌تر درباره مادری و اکتشافات فضایی به راه انداخته است؛ موضوعی که با توجه به چشم‌انداز آینده سفرهای فضایی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
سفرهای فضایی طولانی‌مدت مستلزم گفت‌وگوهای جدی درباره مادری، خانواده و سلامت انسان هستند. چه صحبت از ماموریتی طولانی‌ مدت به ماه باشد و چه سفری چندساله به مریخ، فضانوردان زن در آینده باید موضوعات مختلفی را در نظر بگیرند.
با این حال، حتی درباره سفرهای فضایی آینده نزدیک نیز هنوز اطلاعات اندکی درباره ارتباط میان مادری و حضور انسان در فضا در اختیار داریم.
جراردی می‌گوید: اگر واقعا می‌خواهیم آینده‌ای بسازیم که در آن افراد بیشتری بتوانند در فضا زندگی و کار کنند، به داده‌هایی نیاز داریم که طیف گسترده‌تری از بدن‌ها و تجربه‌های انسانی را در بر بگیرد.
تجربه‌های شخصی من از مادری باعث شده است علاقه بیشتری به پرسش‌های مرتبط با سلامت زنان، به‌ ویژه سلامت باروری پیدا کنم. هنوز چیزهای زیادی وجود دارد که به‌ سادگی از آن‌ها بی‌ خبریم و پژوهش‌های مهم بسیاری در پیش داریم. این موضوع واقعا برایم هیجان‌انگیز است.
شیر دادن در شرایط بی‌وزنی
جراردی خود یکی از افرادی است که برای افزایش شناخت علمی در این زمینه تلاش می‌کند. او از نخستین پرواز فضایی‌اش تاکنون، با ادامه آزمایش‌های ریزگرانش از طریق مؤسسه بین‌المللی علوم فضانوردی به پیشبرد این حوزه کمک کرده است.
در واقع، او در ماه ژوئن همین سال به نخستین فردی تبدیل شد که در شرایط ریزگرانش از شیردوش استفاده کرد.
جراردی این تجربه را «تجربه‌ای واقعا منحصربه‌فرد» توصیف کرد؛ تجربه‌ای که در عین خاص بودن، فرصتی ارزشمند برای یادگیری و افزایش شناخت ما از بدن انسان در شرایط ریزگرانش فراهم کرد.
جراردی تنها هشت هفته پس از زایمان، در یک برنامه پژوهشی پروازهای ریزگرانش شرکت کرد. او در این‌باره گفت: با توجه به فاصله زمانی این برنامه پژوهشی از زایمان اخیرم، کنجکاو بودیم بدانیم بدن در دوره پس از زایمان چگونه عمل می‌کند و شیردهی و استخراج شیر مادر در شرایط ریزگرانش چه وضعیتی خواهند داشت.
جراردی می‌گوید: از نظر علمی، این تجربه زمینه‌ای جالب را برای انجام پژوهش‌هایی فراهم کرد که قرار است نتایج آن‌ها را منتشر کنیم. از نظر شخصی نیز یکی از آن لحظاتی بود که با خودم فکر کردم هنوز چقدر باید درباره عملکرد بدن در شرایط گرانش متفاوت و پروازهای فضایی یاد بگیریم و بله، توانستم این شیر را با خودم به خانه ببرم و به کودکم بدهم؛ همین موضوع این تجربه را برایم ویژه‌تر کرد.
آموخته‌هایی از مادری
هنوز نکات بسیاری درباره عملکرد بدن انسان در جریان پروازهای فضایی ناشناخته مانده است و نمی‌دانیم در سفرهای فضایی طولانی‌مدت آینده، مادری چگونه مورد توجه قرار خواهد گرفت.
با این حال، از زمانی که آنا لی فیشر در سال ۱۹۸۴ به نخستین مادر فضانورد تبدیل شد، زنان بسیاری که مادر بوده‌اند به فضا سفر کرده‌اند و تجربه‌های آن‌ها می‌تواند درس‌های ارزشمندی برای آینده در اختیار ما قرار دهد.
جراردی برخی از مهم‌ترین درس‌هایی را که مادر شدن به او آموخته و در فعالیت‌های فضایی‌اش نیز به کار آمده است، شرح داد.
او می‌گوید: فکر می‌کنم میان مادری و محیط‌های عملیاتی، شباهت‌های بیشتری از آنچه مردم تصور می‌کنند، وجود دارد. اگر بخواهم صادقانه بگویم، سازگاری با شرایط احتمالا در صدر فهرست من قرار می‌گیرد.
مادری تمرینی مداوم برای برنامه‌ریزی، تلاش برای پیش بردن برنامه‌ها در برابر واقعیت و سپس اولویت‌بندی سریع دوباره کارها است؛ آن هم بدون اینکه کنترل خود را از دست بدهید.
او ادامه داد: مادر شدن باعث شده است در ارزیابی مداوم اولویت‌ها عملکرد بهتری داشته باشم. پیش‌تر برای انجام تعهدات کاری، موانع بزرگی را از سر راه برمی‌داشتم؛ اما بعدها متوجه می‌شدم که بعضی از آن کارها آن‌قدرها هم حساس و غیرقابل‌ تعویق نبوده‌اند.
مادری به من فرصت زیادی داده است تا در لحظه درباره اولویت‌ها تصمیم بگیرم. این مهارت در عملیات پژوهشی نیز کاربرد زیادی دارد. تا حد امکان آماده می‌شوید، اولویت‌ها را مشخص می‌کنید، در لحظه با شرایط سازگار می‌شوید و یاد می‌گیرید حتی زمانی که کنترل کاملی بر همه متغیرها ندارید، به کارتان ادامه دهید. همه این‌ها ویژگی‌هایی هستند که به‌طور کلی در زندگی نیز بسیار مفیدند.
جراردی علاوه بر درس‌هایی که از مادری و فضانوردی آموخته است، به اهمیت دیدن زنانی که به رؤیاهایشان دست پیدا می‌کنند، برای نسل آینده نیز پی برده است.
او می‌گوید: احساس می‌کنم ما به‌ عنوان یک جامعه، به دختران کوچک می‌گوییم که وقتی بزرگ شوند می‌توانند هر چیزی باشند. برایشان عروسک‌های باربی فضانورد می‌خریم و تشویقشان می‌کنیم که رؤیاهای بزرگی داشته باشند؛ اما وقتی همین دختران بزرگ می‌شوند و خودشان مادر می‌شوند، ناگهان اغلب انتظار متفاوتی از آن‌ها وجود دارد؛ اینکه تا چه اندازه باید برای آرزوها و اهداف شخصی خودشان جا باز کنند. جراردی افزود: من به‌خاطر دنبال کردن رؤیاهایم احساس گناه نمی‌کنم. مادر شدن باعث شد رؤیاهایم جسورانه‌تر و احساس هدفمندی‌ام عمیق‌تر شود. خوشحالم که می‌توانم الگویی برای دخترانم باشم تا آن‌ها نیز در این فرصت ارزشمند زندگی، دورترین مرزهای توانایی‌های خود را کشف کنند.