سیاست و بازاریابی - ایسنا / یک استارتاپ ژاپنی روی ایده‌ای سرمایه‌گذاری کرده است که در آن، آینده رباتیک مورد نظرش، محبوبیت بیشتری از آینده‌ای داشته باشد که ایلان ماسک در حال ساختن آن است.
برای آنکه ایلان ماسک بتواند به بسته حقوقی یک تریلیون دلاری خود که سهامداران تسلا اخیرا با آن موافقت کرده‌اند دست پیدا کند، باید مجموعه‌ای از اهداف و معیارهای تعیین ‌شده برای این شرکت را محقق کند.
یکی از این اهداف، تحویل یک میلیون ربات انسان‌نمای اپتیموس تا سال ۲۰۳۵ است و ماسک برای رسیدن به این هدف حاضر است هزینه زیادی صرف کند.
تسلا در ابتدای سال اعلام کرد که پیش‌بینی خود از هزینه‌های سرمایه‌ای سالانه را به ۲۵ میلیارد دلار افزایش داده است؛ بخش قابل ‌توجهی از این هزینه‌ها قرار است صرف تبدیل بخشی از ظرفیت تولید خودروهای این شرکت به خطوط تولید ربات شود.
ماسک نگاه بسیار خوش‌بینانه‌ای به اپتیموس دارد و به گفته منابع، آن را شاید «مهم‌ترین محصول» تاریخ تسلا دانسته است. با این حال، برنامه او به این فرض بستگی دارد که برای یک وسیله خانگی انسان‌نمای ۳۰ هزار دلاری، بازار انبوه وجود داشته باشد.
ممکن است در بلندمدت مشخص شود که پیش‌بینی ماسک درست بوده است، اما تسلا با رقبای زیادی رو به ‌رو خواهد بود؛ نه ‌تنها از سوی شرکت‌های سازنده ربات‌های انسان‌نما، بلکه از سوی تولیدکنندگانی که رویکرد متفاوتی برای استفاده از ربات‌ها در خانه دارند.

خانه‌هایی با بازوهای رباتیک
انتظار می‌رود ربات‌های انسان‌نما پس از تکمیل و توسعه، بتوانند چمن خانه را کوتاه کنند، ظرف‌ها را بشویند، خانه را تمیز کنند و بسیاری از کارهای روزمره دیگر را انجام دهند.
اما استارتاپ ژاپنی ام دبلیو (MW) که در توکیو مستقر است، نگاه متفاوتی به آینده کمک‌رسانی رباتیک دارد. به جای ساخت یک ربات انسان‌نما که نقش یک انسان را در خانه ایفا کند، این شرکت می‌پرسد: اگر ربات خدمتکار از همان ابتدا در ساختار خانه تعبیه شده باشد، چه می‌شود؟
ام دبلیو یکی از شرکت‌هایی بوده که چند دهه پیش در توسعه ربات‌های دوپا نقش داشته است، اما اکنون تمرکز خود را بر ادغام فناوری رباتیک با ساختمان‌ها گذاشته است.
این شرکت با قرار دادن بازوهای رباتیک در سقف و دیوارها، روی این ایده حساب کرده است که آینده رباتیک موردنظرش می‌تواند در مقایسه با آینده‌ای که ماسک و ده‌ها شرکت دیگر در حوزه ربات‌های انسان‌نما دنبال می‌کنند، محبوب‌تر باشد.

خانه‌های موسوم به خانه‌های زنده ام‌دبلیو (MW Living Homes) به دو بازوی رباتیک مجهز هستند که دست‌هایی شبیه چنگک دارند. این بازوها می‌توانند لباس‌ها را تا کنند، خریدها را جابه‌جا کنند و تختخواب را مرتب کنند؛ در حالی که ساکنان خانه به کارهای خود می‌رسند.
در تبلیغی که این شرکت این هفته در یوتیوب منتشر کرده است، صاحب خانه پس از بازگشت به خانه کفش‌هایش را درمی‌آورد و یک بازوی رباتیک آنها را سر جای خود قرار می‌دهد.
بازوهای رباتیک در حالی که صاحب خانه غذای مهمانی را آماده و سرو می‌کند، میز شام را می‌چینند. پس از پایان مهمانی، در حالی که صاحب خانه در حمام است، بازوها میز را جمع می‌کنند. زمانی که او به خواب می‌رود نیز ربات‌ها حمام را تمیز می‌کنند.
در این تبلیغ مشخص نیست که بازوهای رباتیک دقیقا از کدام بخش خانه خارج می‌شوند، اما ایده اصلی این است که آنها در قسمت‌های مختلف خانه و داخل دیوارها و سقف‌ها پنهان شده باشند.
بازوهای رباتیک ام‌دبلیو روی ریل‌هایی که به سقف متصل شده‌اند حرکت می‌کنند و هنگام استفاده نشدن، داخل سقف‌ها و دیوارها جمع می‌شوند.
ام دبلیو قصد دارد نخستین خانه مجهز به ربات‌های خود را تا سال ۲۰۲۸ در توکیو به فروش برساند.
شوزو ناریتا، مدیرعامل این شرکت، معتقد است ام دبلیو می‌تواند تا سال ۲۰۳۵ سالانه ۱۰ هزار خانه به فروش برساند؛ رقمی معادل حدود پنج درصد از خانه‌های جدیدی است که در حال حاضر در ژاپن ساخته می‌شوند.
ایمنی نیز یکی دیگر از دلایل فاصله گرفتن ام دبلیو از ربات‌های دوپا بوده است. ربات‌های این شرکت روی ریل‌های مشخصی حرکت می‌کنند و در صورت بروز نقص یا اختلال، کنترل و محدود کردن حرکت آنها آسان‌تر خواهد بود.

الهام ام دبلیو از «مرد آهنی»
ام دبلیو می‌گوید ایده شکل‌گیری این استارتاپ از خانه تونی استارک، شخصیت مشهور دنیای مارول که با نام «مرد آهنی» شناخته می‌شود، الهام گرفته است.
عمارت استارک به یک برنامه هوش مصنوعی به نام J.A.R.V.I.S. مجهز است که تونی می‌تواند با آن ارتباط برقرار کند. این برنامه همچنین می‌تواند از طریق شبکه‌ای از بازوهای رباتیک متحرک که در نقاط مختلف آزمایشگاه قرار گرفته‌اند، با دنیای فیزیکی تعامل داشته باشد.