بزرگنمايي:

سیاست و بازاریابی - زومیت / در اعماق جنوبگان، در انتهای یخچالی طبیعی، آبشاری به رنگ خون جاری است که از سال‌ها پیش ذهن دانشمندان را به خود مشغول کرده است.
در دره‌ی تیلور، در شرق جنوبگان، منظره‌ای هولناک و در عین حال شگفت‌انگیز وجود دارد. از دل یخچالی عظیم، مایعی به رنگ قرمز تیره و غلیظ جاری می‌شود که به آبشار خونین معروف است. این آبشار که در میان برف و یخ سفید، مانند زخمی تازه به نظر می‌رسد، از سال‌ها پیش ذهن دانشمندان را به خود مشغول کرده است.
چند سال پیش، پژوهشگران موفق شدند علت رنگ قرمز این آبشار را کشف کنند. آن‌ها دریافتند که آب شور آبشار به شدت سرشار از آهن است و وقتی این آب غنی از آهن با اکسیژن هوا تماس پیدا می‌کند، اکسید می‌شود و رنگ سرخ خونی به خود می‌گیرد. بااین‌حال، منشأ این آب شور و نحوه‌ی شکل‌گیری‌اش تا همین اواخر یک راز باقی مانده بود.
آب‌ قرمزرنگ آبشار خونین، احتمالاً از آب دریایی باستانی تشکیل شده که میلیون‌ها سال پیش زیر یخچال محبوس شده است
اکنون، مطالعه‌ای جدیدی سرنخ بزرگی درباره‌ی منشأ این آب‌شور مرموز ارائه داده است. به گزارش لایوساینس، محققان با تحلیل دقیق میکروب‌های موجود در آبشار خونین، به سرنخ مهمی دست یافتند: این آب‌ شور احتمالاً از آب دریایی باستانی تشکیل شده که میلیون‌ها سال پیش، زیر یخچال به دام افتاده است.
براساس این فرضیه، زمانی که سطح دریاها از امروز بالاتر بوده، آب دریا به منطقه نفوذ کرده است. سپس، با سردشدن هوا و پیشروی یخچال‌ها، این آب در یک حوضچه‌ی زیریخچالی محبوس و به مرور زمان به آب شور فوق‌اشباع تبدیل شده است. این فرآیند ممکن است بیش از یک میلیون سال پیش، در دوره‌ای گرم‌تر از امروز رخ داده باشد.
برای رسیدن به این نتیجه، دانشمندان ۱۶۷ نمونه از آب، رسوب و هوای اطراف آبشار خونین و منطقه‌ی وسیع‌تر دره‌های خشک مک‌موردو را با استفاده از تکنیک‌های ژنتیکی پیشرفته تحلیل کردند. آن‌ها به دنبال ردپای میکروارگانیسم‌ها بودند تا بفهمند که این موجودات اهل کجا هستند.
نتایج تحلیل شگفت‌انگیز بود: محققان متوجه شدند یوکاریوت‌ها (موجوداتی که سلول‌هایشان هسته دارد) در آبشار خونین، شباهت عجیبی به میکروب‌های موجود در اقیانوس دارند. به طوری که حدود ۹ درصد از این میکروب‌ها در آبشار خونین با نمونه‌های اقیانوسی یکی بود، در حالی که این رقم برای سایر نقاط منطقه فقط حدود یک درصد بود.
از طرف دیگر، هوای اطراف آبشار تقریباً هیچ اثری از این میکروب‌های دریایی نداشت. این یعنی بادهای شدیدی که دائماً در منطقه می‌وزند و می‌توانستند میکروب‌ها را از دریا به آنجا منتقل کنند، نقش مهمی در شکل‌گیری این جامعه‌ی میکروبی ندارند. به عبارت دیگر، میکروب‌ها از راه باد به اینجا نیامده‌اند و احتمالاً از همان ابتدا، در آب دریای باستانیِ محبوس‌شده زیر یخچال وجود داشته‌اند.
یافته‌های جدید، شواهد قبلی را که بر اساس نشانه‌های شیمیایی و نوع خاصی از باکتری‌ها به منشأ دریایی آبشار خونین اشاره داشتند، تقویت می‌کند. تیم تحقیقاتی به این نتیجه رسید که محتمل‌ترین توضیح برای ترکیب میکروبی آبشار، باقی‌مانده‌های یک جامعه‌ی دریایی باستانی است که زیر یخ به دام افتاده و برای میلیون‌ها سال در آنجا باقی مانده است.
البته، بادها ممکن است در گذشته‌های دور تأثیر بیشتری بر این جامعه داشته باشند، اما در حال حاضر، تأثیر آنها بسیار ناچیز است. بااین‌حال، دانشمندان تأکید می‌کنند که برای مشخص‌کردن دقیق زمان محبوس شدن این آب شور در زیر یخچال، به تحقیقات بیشتری نیاز است.