بزرگنمايي:

سیاست و بازاریابی - ایسنا / شیوع ویروس و بیماری ابولا(Ebola) در جمهوری دموکراتیک کنگو که گمان می‌رود بیش از ۹۰ نفر را کشته باشد، توسط سازمان بهداشت جهانی(WHO) به عنوان یک وضعیت اضطراری بهداشتی بین‌المللی اعلام شده است.
هیچ واکسن یا درمان خاصی برای سویه‌ای که مسئول شیوع فعلی بیماری ابولا؛ این تب خونریزی‌دهنده بسیار مسری است، وجود ندارد.
این بیماری در ۵۰ سال گذشته بیش از ۱۵ هزار نفر را در آفریقا کشته است.
بازار
آمار مرگ و میر
طبق آخرین آمار منتشر شده توسط ساموئل-راجر کامبا(Samuel-Roger Kamba)، وزیر بهداشت کنگو، ۹۱ مورد مرگ گزارش شده، مشکوک به شیوع فعلی ابولا است.
در مجموع حدود ۳۵۰ مورد مشکوک گزارش شده است. اکثر مبتلایان بین ۲۰ تا ۳۹ سال سن دارند و بیش از ۶۰ درصد آنها زن هستند.
تا به امروز نمونه‌های کمی در آزمایشگاه آزمایش شده‌اند و گزارش‌ها عمدتاً بر اساس موارد مشکوک هستند.
مرکز شیوع این بیماری، استان ایتوری(Ituri) در شمال شرقی کنگو است که با اوگاندا و سودان جنوبی هم‌مرز است. این منطقه غنی از طلا شاهد تحرک شدید روزانه جمعیت مرتبط با فعالیت‌های معدنی است.
خطر منطقه‌ای
خشونت چندین گروه مسلح نیز برخی از بخش‌های این استان را درگیر کرده که دسترسی به آن را به دلایل امنیتی دشوار می‌کند.
این ویروس در حال حاضر فراتر از استان ایتوری و جمهوری دموکراتیک کنگو گسترش یافته است.
یک مورد ابتلا در گوما(Goma)، شهری بزرگ در شرق جمهوری دموکراتیک کنگو که از اوایل سال گذشته تحت کنترل گروه ضد دولتی M23 مورد حمایت رواندا است، گزارش شده است. این شهر پایتخت استان کیوو شمالی(North Kivu) و استان همسایه ایتوری است.
به گفته دولت اوگاندا، یک مورد تایید شده و یک مورد مرگ نیز در اوگاندا ثبت شده است. این موارد شامل دو کنگویی است که از جمهوری دموکراتیک کنگو آمده بودند. هنوز هیچ شیوع خوشه‌ای محلی گزارش نشده است.
آزمایش‌های آزمایشگاهی، ارتباط با ابولا را در هر سه مورد تأیید کرده‌اند.
مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های آفریقا در مورد خطر بالای شیوع به کشورهای شرق آفریقا که با جمهوری دموکراتیک کنگو هم‌مرز هستند، هشدار داده است.
سازمان بهداشت جهانی به تازگی شیوع این بیماری را «وضعیت اضطراری بهداشت عمومی با نگرانی بین‌المللی» اعلام کرده است که دومین سطح بالای هشدار تحت مقررات بین‌المللی بهداشتی است.
بیماری بدون واکسن
شیوع فعلی ناشی از سویه بوندیبوگیو(Bundibugyo) ویروس ابولا است که هیچ واکسن یا درمان خاصی برای آن در دسترس نیست.
اقدامات برای مهار شیوع آن به رعایت اقدامات حفاظتی و تشخیص سریع موارد برای محدود کردن تماس بستگی دارد.
واکسن‌های موجود علیه ابولا فقط برای سویه زئیر(Zaire) این ویروس مؤثر هستند که مسئول بزرگترین شیوع‌های ثبت شده است.
سویه بوندیبوگیو پیش از این مسئول دو شیوع بوده است؛ یکی در اوگاندا در سال ۲۰۰۷ و دیگری در جمهوری دموکراتیک کنگو در سال ۲۰۱۲ که میزان مرگ و میر آن ۳۰ تا ۵۰ درصد بود.
شیوع
مرگبارترین شیوع ابولا در جمهوری دموکراتیک کنگو بین سال‌های ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۰ جان نزدیک به ۲۳۰۰ نفر از ۳۵۰۰ مورد را گرفت.
سازمان بهداشت جهانی اعلام کرد که شیوع قبلی قبل از شیوع فعلی، ۴۵ نفر را بین سپتامبر و دسامبر سال گذشته کشته است.
با وجود تجربه طولانی این کشور در مدیریت شیوع ابولا، ویژگی‌های خاص شیوع فعلی که هفدهمین مورد در این کشور وسیع آفریقای مرکزی با جمعیتی بیش از ۱۰۰ میلیون نفر است، کارشناسان را نگران کرده است.
ژان ژاک مویمبه(Jean-Jacques Muyembe)، ویروس‌شناس، به خبرگزاری فرانسه گفت: این شیوعی است که بسیار سریع گسترش خواهد یافت، به خصوص به این دلیل که در یک استان پرجمعیت شیوع یافته است.
مویمبه کاشف مشترک ابولا در سال ۱۹۷۶ و رئیس مؤسسه تحقیقاتی کنگو است که ظهور مجدد ویروس را تأیید کرد.
به گفته متخصصان، اگر موارد مشکوک گزارش شده تاکنون همگی تأیید شوند، شیوع فعلی هفتمین مورد بزرگ ثبت شده تاکنون شامل همه گونه‌های ویروس ابولا و دومین مورد بزرگ از گونه غیر زئیری ابولا خواهد بود.
بیماری عرفانی
تحقیقات اپیدمیولوژیک برای تعیین منشأ شیوع ابولا در حال انجام است. اولین مورد شناسایی‌شده در شیوع فعلی، پرستاری بود که در ۲۴ آوریل به یک مرکز درمانی در شهر بونیا(Bunia)، مرکز استان ایتوری مراجعه کرد، اما مرکز شیوع حدود ۹۰ کیلومتر دورتر، در منطقه بهداشتی مونگبوالو(Mongbwalu) است.
سازمان بهداشت جهانی در ۵ مه پس از مرگ چهار نفر از کارکنان مراقبت‌های بهداشتی در چهار روز در منطقه مونگبوالو، از ظهور یک بیماری با مرگ و میر بالا مطلع شد.
افراد آلوده به سویه بوندیبوگیو در ابتدا علائمی مشابه آنفلوانزا یا مالاریا نشان می‌دهند که می‌تواند تشخیص را به تأخیر بیندازد.
وزارت بهداشت کنگو اعلام کرد که شیوع فعلی نیز به کندی گزارش می‌شود، زیرا جوامع آسیب‌دیده در ابتدا آن را یک «بیماری عرفانی» یا «جادوگری» می‌دانستند. این امر باعث شد افراد بیمار به جای مشورت با متخصصان بهداشت، به «مراکز دعا» مراجعه کنند.