بزرگنمايي:

سیاست و بازاریابی - گجت نیوز / دانشمندان در مطالعه‌ای جدید، ترکیب شیمیایی و خاستگاه تیا، سیاره‌ای که به زمین برخورد کرد و ماه را آفرید را کشف کردند. این سیاره باستانی در منظومه شمسی داخلی شکل گرفته است.
حدود ۴.۵ میلیارد سال پیش، رویدادی عظیم زمین جوان را دگرگون کرد؛ برخورد سیاره تیا با سیاره ما. این برخورد سیارکی نه تنها اندازه، ساختار و مدار زمین را تغییر داد، بلکه منجر به تشکیل کره ماه شد که از آن زمان تاکنون همراه ثابت زمین است.
بازار
اکنون، پژوهشی جدید با تحلیل سرنخ‌های شیمیایی در زمین و ماه، به ماهیت و منشأ این سیاره اسرارآمیز نور می‌تاباند. این مطالعه در تاریخ ۲۰ نوامبر ۲۰۲۵ در نشریه Science منتشر شده است.
ردپای تیا در سنگ‌های ماه و زمین
پژوهشگران برای بازسازی ترکیب شیمیایی تیا، نسبت‌های ایزوتوپ آهن را در نمونه‌سنگ‌های ماه و زمین با دقتی بی‌سابقه اندازه‌گیری کردند. آن‌ها ۱۵ نمونه از زمین و ۶ نمونه از ماه را که توسط مأموریت‌ های آپولو بازگردانده شده بودند، تحلیل کردند. نتایج این تحلیل‌ها با یافته‌های قبلی درباره ایزوتوپ‌های کروم، کلسیم، تیتانیوم و زیرکونیوم مطابقت داشت: زمین و ماه تفاوت قابل اندازه‌گیری در نسبت این ایزوتوپ‌ها نشان نمی‌دهند.
این شباهت نزدیک ایزوتوپی، سرنخ حیاتی برای دانشمندان بود تا با در نظر گرفتن این امضای ایزوتوپی یکسان در هر دو جرم آسمانی، ترکیب‌های احتمالی تیا، اندازه آن و ویژگی‌های زمین اولیه را که می‌توانستند به وضعیت نهایی مشاهده‌شده امروز منجر شوند، آزمایش کنند.
کشف خاستگاه تیا در منظومه شمسی داخلی
پس از بررسی تمام ترکیب‌های ممکن برای تیا و زمین اولیه، پژوهشگران به نتایج جالبی دست یافتند. برخلاف ترکیب زمین که عمدتاً با انواع شهاب‌سنگ‌های شناخته‌شده قابل توضیح است، ترکیب تیا کاملاً با گروه‌های شهاب‌سنگی شناخته‌شده مطابقت ندارد. داده‌ها نشان می‌دهند که بخشی از مواد سازنده تیا از نقطه‌ای نزدیک‌تر به خورشید نسبت به منطقه شکل‌گیری زمین به دست آمده است.
بر اساس محاسبات تیم، سیاره تیا به احتمال زیاد در مداری داخلی‌تر از مدار زمین شکل گرفته، پیش از آنکه این دو جرم آسمانی در نهایت با یکدیگر برخورد کنند. این کشف مهم، درک ما را از رویدادهای ابتدایی منظومه شمسی داخلی و خاستگاه ماه عمیق‌تر می‌کند.