سیاست و بازاریابی - فرازمینی‌های هوشمند در صورت وجود احتمالاً روی ابرسازه‌هایی موسوم به کره‌های دایسون که در اطراف ستارگان میزبان خود می‌سازند، اقامت دارند.

تاکنون هیچ‌کس هیچ‌گونه شواهدی از وجود فرازمینی‌های هوشمند در نقطه‌ای دیگر از کیهان کشف نکرده است؛ اما بیگانگان در صورت وجود احتمالاً روی کره‌های دایسونی ساکن هستند که در اطراف بقایای ستاره‌های خورشیدمانند موسوم به کوتوله‌های سفید در سرتاسر منظومه شمسی می‌چرخند. به گفته‌ی بن زاکرمن ، استاد بازنشسته‌ی فیزیک و نجوم دانشگاه لوس‌آنجلس کالیفرنیا، تمرکز جست‌وجوها را باید روی این کره‌ها قرار دهیم. براساس جست‌وجوها، ستاره‌شناسان می‌توانند تعداد تمدن‌های پیشرفته‌ی راه شیری را تخمین بزنند. زنده باد تمدن
هر تمدن پیشرفته‌ای برای غذا، حمل‌ونقل، جنگ، آسایش و رفاه نیاز به انرژی دارد. در حال حاضر 7٫8 میلیارد جمعیت زمین سالانه 580 میلیون میلیون ژول انرژی مصرف می‌کنند که هم ارز با خروجی انرژی نزدیک به 14 هزار میلیون تن نفت است. در واقع تقریباً کل انرژی انسان از سوخت‌های فسیلی تأمین می‌شود زیرا انسان هنوز به توانایی استفاده از بزرگ‌ترین منبع انرژی منظومه‌ی شمسی یعنی خورشید نرسیده است. اگر انسان هر سانتی‌متر مربع از زمین را با پنل‌های خورشیدی بپوشاند در هر ثانیه بیش از 10 به توان 17 ژول انرژی تولید خواهد کرد. بااین‌حال بازهم بخش زیادی از انرژی خورشید را از دست خواهد داد که به 10 به توان 26 ژول در ثانیه می‌رسد. طرح فوق، ایده‌ی اصلی کره‌ی دایسون، برگرفته از نام فریمن دایسون ، فیزیکدان مشهور است. براساس این ایده که دایسون در سال 1960 ارائه کرد، اگر تمدنی پیشرفته بخواهد از خروجی انرژی ستاره‌ی میزبان خود استفاده کند باید ابرسازه‌ای را برای برداشت این انرژی بسازد که بخشی از نور ستاره را مسدود و آن را به انرژی مفید تبدیل کند. طرح پیشنهادی اصلی دایسون از یک کره‌ی یکپارچه (با 100 درصد پوشش انرژی) تشکیل شده است که به دلیل مشکلات پایداری نتیجه‌بخش نیست، چراکه به دلیل فشارهای چرخشی و جوی شدید غیرممکن است ستاره را در مرکز نگه داشت و کره‌ای کامل را به دور آن کشید. درنتیجه بهتر است فرض کنیم تمدن‌های پیشرفته حلقه‌ها یا توده‌هایی از سازه‌های پنل خورشیدی عظیم را می‌سازند تا به نحو احسن از انرژی ستاره‌ی خود استفاده کنند. شروع شکست‌خورده
اما صرف‌نظر از اینکه یک تمدن چقدر پیشرفته باشد یا بتواند چند شیء مشابه‌ کره‌ی دایسون بسازد، این تمدن‌ها با این حقیقت روبه‌رو هستند که هر ستاره‌ای دارای عمری محدود است. اگر تمدنی در اطراف ستاره‌ای معمولی مشابه خورشید شکل بگیرد، روزی این ستاره به غول سرخ تبدیل می‌شود و از خود کوتوله‌ی سفید سردی را به‌جا خواهد گذاشت. این فرایند منجر به نابودی سیاره‌های داخلی منظومه می‌شود و با سرد شدن کوتوله‌ی سفید، سیاره‌های خارجی منجمد می‌شوند. درنتیجه ماندن روی سطح سیاره گزینه‌ی پایدار بلندمدت نیست؛ بنابراین هر موجود فرازمینی باید روزی بار خود را ببندد و به جست‌وجوی منظومه‌ای جدید برود که آن را خانه بنامد یا اینکه باید چند مجموعه زیستگاه بسازد که از پرتوهای کوتوله‌ی سفید باقی‌مانده برداشت کنند.

بااین‌حال جست‌وجوی کره‌ی دایسون آسان نخواهد بود. زاکرمن می‌نویسد: اگر کره‌های دایسون وجود داشته باشند، یافتن آن‌ها بسیار دشوار است زیرا تعداد ستاره‌های قابل جستجو زیاد است. سیگنال کره‌ی دایسون احتمالاً در مقایسه با ستاره‌‌ی میزبان آن بسیار کمرنگ است. اما سیگنال دایسون به چه صورت است؟ وجود کره‌ی دایسون یا حلقه‌ی دایسون در اطراف یک کوتوله‌ی سفید دو اثر دارد. در صورتی که کره به اندازه‌ی ستاره یا نزدیک به ابعاد ستاره باشد، نور دریافتی ستاره به زمین را مسدود می‌کند؛ این اثر مشابه مسدود شدن نور توسط سیاره‌های فراخورشیدی است؛ اما کره‌های دایسون ممکن است یک سیگنال از پرتوهای فروسرخ را اضافه کنند. ابرسازه‌ها معمولاً پرتوهایی را از کوتوله‌ی سفید جذب می‌کنند و این انرژی را به چیزهای دیگر تبدیل می‌کنند. ازآنجاکه هیچ تبدیلی 100 درصد بهینه نیست این فرایند مقداری گرمای تلف‌شده از خود به جا خواهد گذاشت که به شکل نور فروسرخ می‌گریزند. مقاله‌ی مرتبط: کره دایسون در اطراف سیاه‌چاله می‌تواند از تمدن‌های فرازمینی پرده بردارد نتیجه پژوهشی جدید: راه شیری خاستگاه چهار تمدن بیگانه متخاصم است
به شکل شگفت‌انگیزی، تعداد زیادی کوتوله‌ی سفید با انتشار فروسرخ اضافی کشف شده‌اند اما دلیل این مسئله بیشتر گرد و غبار موجود در منظومه‌های ستاره‌ای است نه صرفاً وجود ابرسازه‌ها. رصدهای فعلی از کوتوله‌های سفید هیچ‌گونه شواهدی از کره‌های دایسون را پیدا نکرده‌اند. با توجه به تعداد کل کوتوله‌های سفید قابل انتظار در راه شیری، زاکرمن تخمین می‌زند حداکثر سه درصد از سیاره‌های سکونت‌پذیر در اطراف ستاره‌های خورشیدمانند می‌توانند زمینه‌ساز ظهور تمدنی شوند که در اطراف کوتوله‌ی سفید حاصل، کره‌ی دایسون بسازند. بااین‌حال تعداد زیادی سیاره در اطراف ستاره‌های مشابه خورشید وجود دارند درنتیجه براساس محاسبات، حداکثر 9 میلیون تمدن سازنده‌ی کره‌ی دایسون در اطراف کوتوله‌ی سفید در راه شیری به دست می‌آید. در پایان، هیچ‌کس نمی‌داند چند تمدن فرازمینی پیشرفته (در صورت وجود) در راه شیری زندگی می‌کنند. به گفته‌ی زاکرمن: برخی ستاره‌شناس‌ها ازجمله خود من معتقدند احتمال وجود حیات پیشرفته بسیار نادر است. در واقع ممکن است حتی پیشرفته‌ترین فناوری را در راه شیری داشته باشیم؛ اما هیچ کس نمی‌داند پس جست‌وجوی شواهد آن ارزش دارد.