بزرگنمايي:

سیاست و بازاریابی - مهر / طبق یک مطالعه اخیر، زمانی که بزرگسالان مبتلا به پیش دیابت به رختخواب می روند می تواند تأثیر قابل توجهی بر توانایی آنها در کاهش وزن داشته باشد.
محققان دانشگاه نیویورک و دانشگاه دلاور دریافتند که زودتر به رختخواب رفتن با کاهش وزن بیشتر در میان افراد مبتلا به پیش دیابت مرتبط است؛ پیش دیابت وضعیتی است که در آن سطح گلوکز خون بیمار بالاتر از حد طبیعی است، اما سطح آن به اندازه کافی بالا نیست که به عنوان دیابت نوع ۲ تشخیص داده شود.
آنها به این نتیجه رسیدند که یافته ها نشان می دهد که زمان خواب- و نه فقط مدت زمان خواب- می تواند یک عامل سبک زندگی امیدوارکننده برای کمک به مدیریت وزن باشد.
کاهش وزن، حتی در مقادیر کم، می تواند برای افراد مبتلا به پیش دیابت مهم باشد، زیرا می تواند خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ را کاهش دهد. با این حال، کاهش وزن برای افراد مبتلا به پیش دیابت یا دیابت می‌تواند دشوار باشد، زیرا متابولیسم بدن آن‌ها به دلیل مقاومت به انسولین تحت فشار است. زمانی که سلول‌های بدن در برابر اثر معمول انسولین در تنظیم سطح گلوکز مقاومت می‌کنند.
مطالعات قبلا نشان داده اند که خواب ضعیف- مانند نخوابیدن کافی (یعنی کمتر از هفت ساعت) و دیر به رختخواب رفتن- با افزایش وزن و افزایش خطر چاقی مرتبط است. تصور می‌شود که این به این دلیل است که خواب ضعیف می‌تواند هورمون‌ها را به‌گونه‌ای مختل کند که مقاومت به انسولین را تقویت کند.
محققان تصمیم گرفتند این ارتباط را بیشتر بررسی کنند و ببینند که چگونه عوامل خواب می توانند بر مدیریت دیابت تأثیر بگذارند. آنها تقریباً ۲۰۰ شرکت کننده بین سنین ۲۱ تا ۶۴ سال که همگی کمتر از شش ساعت در شب می خوابیدند را مورد مطالعه قرار دادند.
آنها دریافتند که مدت زمان خواب تأثیری بر سطح گلوکز خون ندارد، اما شروع خواب زودتر با کاهش وزن بیشتر مرتبط است.
۱۹۶ شرکت‌کننده به دو گروه تقسیم شدند: یک گروه که در یک برنامه هشت هفته‌ای سبک زندگی بدون جزء خواب، و یک گروه در یک برنامه سبک زندگی با یک جزء خواب شرکت کردند.
جلسات خواب مواردی مانند بهداشت خواب و برنامه ریزی برای زودتر خوابیدن برای افزایش کل زمان خواب را شامل می شد.
به طور متوسط، در شروع مطالعه، شرکت کنندگان در حدود ساعت ۱۲.۵۰ صبح به خواب می رفتند و در پایان مطالعه، سه چهارم شرکت کنندگان هنوز بعد از نیمه شب به خواب می رفتند. از نظر طول مدت خواب، هیچ یک از گروه ها نتوانستند خواب خود را به میزان قابل توجهی طولانی کنند - میانگین آن حدود ۱۰ دقیقه بود، بنابراین بسیاری از آنها تا پایان هشت هفته هنوز کمتر از شش ساعت خواب شبانه داشتند.
آنها همچنین مجهز به مانیتورهای مداوم قند برای اندازه گیری سطح گلوکز و همچنین مانیتورهای مچی برای ردیابی خواب شان بودند.
نتایج نشان داد که صرف نظر از گروهی که شرکت کنندگان در آن حضور داشتند، افرادی که زودتر به رختخواب رفتند کاهش وزن بیشتری را تجربه کردند.
«سوزان کول مالون»، نویسنده ارشد این مطالعه و استادیار پرستاری در دانشگاه نیویورک، گفت: «آنچه ما دریافتیم یک رابطه خطی و ثابت بود: هر چه کسی زودتر شروع خواب خود را تغییر دهد، صرف نظر از اینکه در کدام گروه قرار دارد، وزن بیشتری کاهش می‌دهد.»
او گفت که تیم او در حال برنامه ریزی برای انجام یک مطالعه بعدی برای یافتن آستانه بهینه زمان خواب برای افراد مبتلا به پیش دیابت و همچنین آزمایش این فرضیه است که زمان خواب زودتر می تواند منجر به کاهش وزن بیشتر در آزمایشات شود.
محققان خاطرنشان کردند که ممکن است دلایل متعددی در پشت این ارتباط وجود داشته باشد، مانند اینکه غذا خوردن در اواخر شب را محدود می کند. مالون گفت: «دیر به خواب رفتن به معنای بیدار بودن بیشتر تا اواخر شب است. که در نتیجه به معنای بیشتر غذا خوردن است، و اینکه در معرض نور مصنوعی بیشتری قرار می گیرند و بیشتر به سمت غذاهای پرکالری جذب می شوند.»