بزرگنمايي:

سیاست و بازاریابی - زومیت / به باور مدیر ناسا، نتیجه رقابت آمریکا و چین بر سر فتح دوباره ماه، پیامدهایی فراتر از اکتشافات فضایی خواهد داشت.
جرد آیزاکمن، مدیر ناسا می‌گوید این سازمان قصد دارد در چارچوب برنامه آرتمیس، دست‌کم سالی یک‌بار دست به پرتاب یک موشک غول‌پیکر بزند. او باور دارد که تداوم پرتاب‌ها و حفظ توان عملیاتی ناسا برای پیروزی در رقابت فضایی با چین و بازگشت پایدار انسان به ماه ضروری است.
مدیر ناسا در گفت‌وگویی تازه با وب‌سایت اسپیس‌دات‌کام اعلام کرد که این سازمان باید به پرتاب منظم موشک‌های غول‌پیکر خود ادامه دهد و هدفش انجام دست‌کم یک پرتاب در هر سال است. آیزاکمن می‌گوید موفقیت مأموریت آرتمیس ۲ در آوریل ۲۰۲۶ نشان داد که برنامه فضایی آمریکا در مسیر امیدوارکننده‌تری برای بازگشت انسان به سطح ماه قرار گرفته است؛ اما تحقق این هدف به پرتاب‌های مداوم و توسعه توانمندی‌های فنی نیاز دارد.
این اظهارات در شرایطی مطرح می‌شود که ناسا پس از موفقیت آرتمیس ۲، خود را برای مراحل بعدی برنامه بازگشت انسان به ماه آماده می‌کند. این سازمان در نظر دارد با استفاده از موشک غول‌پیکر اسپیس لانچ سیستم (SLS)، مأموریت‌های سرنشین‌دار بیشتری را به فضا بفرستد و در نهایت زمینه را برای فرود دوباره فضانوردان روی ماه و حضور پایدار انسان در آن فراهم کند.
برنامه ناسا برای پرتاب سالانه موشک‌های بزرگ
به گفته آیزاکمن، ناسا در آوریل ۲۰۲۶ مأموریت موفق آرتمیس ۲ را انجام داد و قصد دارد در سال ۲۰۲۷ نیز مأموریت بعدی این برنامه را پرتاب کند. آرتمیس ۳ برخلاف آنچه آنچه قبلاً انتظار می‌رفت، مأموریت فرود روی ماه نخواهد بود؛ بلکه فضانوردان را به مدار نزدیک زمین می‌برد تا فرایندهای اتصال فضاپیمای اوراین به ماه‌نشین‌های تجاری برنامه آرتمیس آزمایش شوند.
در آن مأموریت، کپسول اوراین باید با یک یا هر دو ماه‌نشین منتخب ناسا، یعنی استارشیپ اسپیس‌ایکس و بلومون بلو ارجین، ملاقات و اتصال مداری انجام دهد. این آزمایش‌ها گام مهمی برای آماده‌سازی مأموریت‌های بعدی و فرود فضانوردان روی ماه محسوب می‌شوند.
آیزاکمن هشدار می‌دهد که نتیجه رقابت آمریکا و چین صرفاً به برتری در اکتشافات فضایی محدود نخواهد شد.
آیزاکمن باور دارد که ناسا نباید صرفاً به موفقیت یک مأموریت بسنده کند و باید با تکرار پرتاب‌ها، توان عملیاتی و تجربه فنی خود را حفظ کند. او حتی نرخ یک پرتاب در سال را نیز چندان مطلوب نمی‌داند؛ هرچند می‌پذیرد که بازگشت به آهنگ پرتاب‌های دوران آپولو یا سال‌های ابتدایی برنامه شاتل فضایی، دست‌کم در شرایط کنونی، واقع‌بینانه نیست.
در دوران اوج برنامه شاتل فضایی، ناسا گاهی سالانه چهار مأموریت انجام می‌داد. بااین‌حال، آیزاکمن باور دارد که برای مأموریت‌های پیچیده سرنشین‌دار در اعماق فضا، سالانه یک پرتاب باید حداقل استاندارد فعالیت ناسا باشد.
به گفته‌ی آیزاکمن، ناسا باید با هر پرتاب، بیشترین بهره ممکن را از سرمایه‌گذاری‌های انجام‌شده و هزینه‌های پرداخت‌شده از محل مالیات شهروندان آمریکایی ببرد و هم‌زمان برای دستیابی به اهداف بزرگ‌تر آماده شود. به باور او، تجربه حاصل از آرتمیس ۳ نیز نقش مهمی در آماده‌سازی سازمان برای مأموریت آرتمیس ۴ خواهد داشت.
رقابت فضایی آمریکا و چین
یکی از مهم‌ترین عواملی که به گفته مدیر ناسا بر ضرورت تسریع برنامه آرتمیس تأثیر گذاشته، رقابت فزاینده آمریکا با چین است. درحالی‌که رقابت فضایی دهه ۱۹۶۰ میان ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی شکل گرفته بود، امروز چین به رقیبی جدی در مسیر بازگشت انسان به ماه تبدیل شده است.
آیزاکمن این رقابت را واقعی می‌داند، اما باور دارد که شرایط امروز با دوران جنگ سرد تفاوت اساسی دارد. در آن زمان، آمریکا در بسیاری از حوزه‌های فناوری، ازجمله رایانش، برتری چشمگیری نسبت به رقیب خود داشت؛ اما چین اکنون فاصله بسیار کمتری با ایالات متحده دارد.
برنامه‌های دو کشور برای فرود دوباره انسان روی ماه نیز به یکدیگر نزدیک شده‌اند. ناسا در نظر دارد با مأموریت آرتمیس ۴، در سال ۲۰۲۸ فضانوردان را روی ماه فرود بیاورد؛ درحالی‌که چین دستیابی به این هدف را تا پایان سال ۲۰۲۹ دنبال می‌کند.
مدیر ناسا باور دارد که چین از توان فنی لازم برای تحقق برنامه‌های خود برخوردار است. این کشور تاکنون نمونه‌هایی از ماه‌نشین‌ها، ماه‌نوردها و لباس‌های فضانوردی موردنیاز برای مأموریت‌های آینده‌اش را به نمایش گذاشته است. همچنین معماری مأموریت سرنشین‌دار چین بر پایه دو پرتاب و با درنظرگرفتن قابلیت استفاده مجدد توسعه پیدا می‌کند.
آیزاکمن هشدار می‌دهد که نتیجه این رقابت صرفاً به برتری در اکتشافات فضایی محدود نخواهد شد و می‌تواند پیامدهای گسترده‌تری برای جایگاه فناوری و امنیت ملی دو کشور داشته باشد.
مدیر ناسا با اشاره به اهمیت این رقابت گفت انتخاب فناوری‌های آمریکایی یا چینی در حوزه‌هایی مانند هوش مصنوعی، کامپیوتر، خودرو، هواپیما و کشتی، در آینده می‌تواند به موضوعی راهبردی تبدیل شود. به اعتقاد او، موفقیت یا شکست آمریکا در این رقابت بر اعتماد جهانی به توانمندی‌های فناورانه و تضمین‌های امنیتی این کشور تأثیر خواهد گذاشت.
مدیر ناسا در پایان تأکید کرد که این سازمان به همین دلیل تمرکز ویژه‌ای بر موفقیت برنامه آرتمیس دارد. او با وجود دشواری‌های پیش‌رو، به تجربه و توانمندی نیروی انسانی ناسا و صنعت فضایی آمریکا امیدوار است و باور دارد که این کشور در رقابت تازه برای بازگشت انسان به ماه پیروز خواهد شد.