بزرگنمايي:

سیاست و بازاریابی - ایسنا / دانشمندان یک علامت خونی پیدا کرده‌اند که با ۲۳ درصد خطر کمتر مرگ مرتبط است.
به خاطر سپردن هر چیزی که هفته گذشته خورده‌اید، ممکن است دشوار باشد، اما خون شما می‌تواند تمام این سوابق را در خود حفظ کند و ردپایی از نحوه پردازش بدن شما از آن وعده‌های غذایی داشته باشد.
دانشمندان دریافته‌اند که امضای خون مرتبط با غذا خوردن به سبک مدیترانه‌ای با خطر مرگ در سال‌ها بعد مرتبط است.
در مطالعه‌ای که بر روی ۱۴ هزار و ۵۸۴ نفر در اسپانیا و ایالات متحده انجام شد، گروه‌هایی که امتیاز امضای بالاتری داشتند، خطر مرگ کمتری در طول پیگیری داشتند.
این پژوهش با مشارکت دانشمندان دانشگاه ناوارا هاروارد T.H. دانشکده بهداشت عمومی چان و سایر موسسات، روشی را برای مطالعه رژیم غذایی بدون تکیه بر آنچه مردم از خوردن آنها به خاطر می‌آورند، ارائه می‌دهد.
غذا خوردن به سبک مدیترانه‌ای بر سبزیجات، میوه‌ها، حبوبات، آجیل، ماهی و روغن زیتون تاکید دارد، در حالی که مصرف گوشت قرمز و فرآوری شده را محدود می‌کند. این الگو با فواید سلامتی مختلفی مرتبط است، اما اندازه‌گیری میزان پیروی از آن معمولاً شامل پرسشنامه‌های رژیم غذایی است.
استفانیا تولدو(Estefanía Toledo)، اپیدمیولوژیست دانشگاه ناوارا می‌گوید: پرسشنامه‌ها به آنچه مردم به خاطر می‌آورند و گزارش می‌دهند بستگی دارد، بنابراین مستعد طبقه‌بندی اشتباه هستند.
همانطور که بدن غذا را پردازش می‌کند، مولکول‌های کوچکی به نام متابولیت‌ها را تولید یا تبدیل می‌کند. اینها می‌توانند حاوی اطلاعاتی در مورد آنچه می‌خوریم و واکنش بدن ما به آن باشد.
محققان الگویی از ۶۷ متابولیت، عمدتاً لیپیدها (مولکول‌های مرتبط با چربی) را بررسی کردند. این امضا که در سال ۲۰۲۰ ایجاد شد، قبلاً با رعایت رژیم غذایی مدیترانه‌ای و خطر بیماری قلبی-عروقی مرتبط بود. مطالعه جدید رابطه آن را با مرگ و میر در طولانی‌مدت بررسی کرد.
بسیاری از این چربی‌ها منطبق بر اصول اصلی رژیم هستند. در کارهای قبلی، برخی از آنها از نزدیک با مصرف روغن زیتون ردیابی شدند، در حالی که برخی دیگر اسیدهای چرب با زنجیره بلند موجود در آجیل و ماهی بودند.
این تیم پس از پیوستن به یک آزمایش رژیم غذایی اسپانیایی به نام PREDIMED، با نمونه خون جمع‌آوری شده از ۱۸۸۰ شرکت کننده شروع به کار کرد. این افراد سالخورده بودند که هنگام ثبت نام هیچ بیماری قلبی-عروقی نداشتند، اما در معرض خطر بالای ابتلا به آن بودند.
طی تقریباً ۱۳ سال پیگیری، افرادی که در یک سوم بالاترین امتیازات امضا بودند، پس از در نظر گرفتن عواملی از جمله سن، سیگار کشیدن، شاخص توده بدنی و شرایط سلامت موجود، ۲۳ درصد کمتر از افرادی که در پایین‌ترین یک سوم قرار داشتند، خطر مرگ داشتند.
محققان سپس داده‌های ۱۲ هزار و ۷۰۴ شرکت‌کننده را در سه مطالعه طولانی‌مدت در ایالات متحده که به‌طور متوسط ​​۲۵ سال دنبال شدند، بررسی کردند.
این ارتباط دوباره ظاهر شد. شرکت‌کنندگانی که بالاترین یک پنجم از امتیازات امضا را داشتند، ۲۳ درصد کمتر از افرادی که در پایین‌ترین امتیاز بودند، خطر مرگ داشتند.
در گروه اسپانیایی، پس از محاسبه پایبندی خود به رژیم مدیترانه‌ای، این ارتباط تا حد زیادی دست نخورده باقی ماند. تولدو توضیح داد که این امضا ممکن است نحوه جذب و مدیریت غذا توسط بدن هر فرد را نیز نشان دهد.
نویسندگان پیشنهاد می‌کنند که آزمایش خون مانند این می‌تواند در نهایت به پزشکان کمک کند افرادی را که بیشترین سود را از تغییر نحوه تغذیه‌شان می‌برند، شناسایی کنند.
با این حال، این نتایج نمی‌تواند به کسی بگوید که چند سال از عمر وی باقی مانده است. تولدو نیز گفت: این نشان دهنده تفاوت در خطر بین گروه‌ها است، نه طول عمر یک فرد.
اگرچه PREDIMED یک کارآزمایی غذایی تصادفی شده بود، این تجزیه و تحلیل از امضای خون و مرگ و میر مشاهده شد و نمرات موجود افراد را با آنچه بعداً برای آنها اتفاق افتاد، مقایسه کرد و نمی‌توان ثابت کرد که بالا بردن امتیاز امضای یک نفر باعث افزایش عمر وی می‌شود.
نمرات اندازه‌گیری شده در شروع کارآزمایی و پس از یک سال، همراه با میانگین آنها با مرگ و میر مرتبط بود، در حالی که تغییرات در امضای آن در سال اول مداخله وجود نداشت.
یافته‌ها نشان می‌دهد که این امضا ممکن است منعکس‌کننده عادات غذایی طولانی‌مدت و سلامت متابولیک باشد، اگرچه مشخص نیست که آیا یک سال برای دریافت اثرات تغییرات رژیم غذایی بسیار کوتاه است یا خیر.
قبل از اینکه این رویکرد به یک آزمایش خون معمول تبدیل شود، باید در جمعیت‌های متنوع‌تری، از جمله افراد در سنین و زمینه‌های مختلف سلامت آزمایش شود.
تولدو می‌گوید: شرکت کنندگان در ایالات متحده متخصصان بهداشتی بودند که اکثراً سفیدپوست و نسبتاً سالم هستند.
محققان همچنین باید نشان دهند که این امضا، پیش‌بینی خطر را فراتر از عوامل خطر ثابت بهبود می‌بخشد.
این پژوهش در American Journal of Clinical Nutrition منتشر شده است.