بزرگنمايي:

سیاست و بازاریابی - محققان با کمک هوش مصنوعی و یک بازوی روباتیک سه مفصلی روشی برای کاهش خطر سقوط روبات هایی که از پله بالا می روند ابداع کردند.

به گزارش خبر گزاری مهر به نقل از اینترستینگ انجینرینگ، روبات هایی که می توانند در راه پله ها ناوبری کنند همچنان با یک مشکل امنیتی مهم روبرو هستند زیرا از بین رفتن توازن بیشتر اوقات سبب می شود آنها با شدت زیادی سقوط کنند و همین امر خطر آسیب رساندن به خودشان و محیط اطرافشان را زیاد می کند.
اکنون پژوهش جدید محققان آزمایشگاه ROAR در دانشگاه فناوری و طراحی سنگاپور روشی برای کمک به کاهش خطر سقوط روبات ها و نه جلوگیری از این فرایند ارائه می کند.
این تحقیق روی «روبات های خدماتی پله نورد» تمرکز کرده که با وجود پیشرفت ها در برنامه ریزی مسیر و کنترل توازن با ضعف هایی روبرو هستند. پژوهشگران با اتکا به تحقیقی چند ساله مدعی هستند روبات هایی که برای پله نوردی طراحی شده اند حداقل ۳۵ بار بیشتر از روبات های طراحی شده برای حرکت روی سطح صاف، سقوط می کنند. هنگامیکه فرایند سقوط آغاز شود، به سرعت پیش می رود و بازیافت آن بسیار سخت و ریسک آسیب نیز زیاد است.
سیستم های ایمنی سنتی به طور معمول روی جلوگیری از سقوط متمرکز هستند. این موارد شامل الگوریتم های ناوبری، ردیابی موانع و کنترل ثبات هستند. با این وجود محققان معتقدند چنین اقداماتی ریسک را در محیط های واقعی کاهش نمی دهد. حتی اگر یک روبات به خوبی کنترل شود، تعاملات غیر منتظره مانند فردی که با آنها برخورد کند، ممکن است به سقوط روبات منجر شود و سیستم های فعلی برای کنترل این وضعیت طراحی نشده اند.
پروفسور «موهان راجش الارا» رهبر آزمایشگاه ROAR در این باره می گوید: به همین دلیل کاهش خطر سقوس بیشتر از جلوگیری از آن اهمیت دارد. تا زمانیکه صنعت پاسخی معتبر برای این ریسک نیابد، اپراتورها این پلتفرم ها را به عنوان ابزاری برای انجام فعالیت ها در نظر نمی گیرند.
محققان برای برطرف کردن این شکاف یک سیستم مبتنی بر یادگیری تقویتی توسعه دادند که به روبات امکان می دهد طی فرایند سقوط واکنش نشان دهد. این سیستم به جای آنکه فقط قبل از وقوع بی ثباتی واکنش نشان دهد، سعی می کند روبات را در اواسط سقوط با استفاده از یک بازوی مکانیکی متصل به یک پلتفرم متحرک ردیابی شده، تثبیت کند.
پژوهشگران نخست شیوه شکست های مربوط به راه پله را که در شرایط واقعی رخ می دهد، بررسی کردند. آنها پنج حالت اولیه سقوط از جمله سقوط به سمت عقب، چرخش های محور و واژگونی ها به سمت طرفین را بررسی کردند. در مرحله بعد آنها با اتکا به این تحلیل یک بازوی روباتیک با سه مفصل و قادر به مقابله با هر پنج حرکت گفته شده طراحی کردند.