بزرگنمايي:

سیاست و بازاریابی - ایسنا / شبیه‌ساز آموزشی کپسول فضایی «اوریون»(Orion) ناسا در مرکز فضایی جانسون در هوستون آمریکا واقع شده است که یک مدل با مقیاس کامل و با کیفیت بالا از نمونه واقعی است. این ساختمان همان جایی است که فضانوردان ماموریت «آرتمیس ۲» بیش از یک سال را صرف آماده‌سازی برای ماموریت اخیر خود در اطراف ماه کردند.
شبیه‌ساز اوریون برای مدتی طولانی به تنهایی در گوشه‌ای برای خود، دور از گروه ماژول‌های آموزشی ایستگاه فضایی بین‌المللی که داخل مرکز ماکت‌سازی وسیله نقلیه فضایی(SVMF) قرار داشتند، بود، اما اکنون یک همسایه دارد.
طبق اعلام ناسا، ماکت فرودگر قمری بلو مون مارک ۲(MK2) شرکت «بلو اوریجین»( Blue Origin) در SVMF مونتاژ شده است و آماده است تا فضانوردان برای شروع آموزش بر آن سوار شوند.
بازار
کابین خدمه و نمای بیرونی «بلو مون»(Blue Moon) که در مجاورت کپسول «اوریون» قرار دارد، شبیه به طراحی نسخه «مارک ۲» این فرودگر است که در نهایت اگر همه چیز طبق برنامه پیش برود، فضانوردان آرتمیس را روی ماه فرود خواهد آورد.
«بلو مون» یکی از دو فرودگر قمری است که ناسا از طریق قراردادهای سیستم فرود انسان(HLS) انتخاب کرده است. دیگری «استارشیپ»(Starship) شرکت اسپیس‌ایکس(SpaceX) است و جزء مهمی از برنامه آرتمیس ناسا است که هدف آن ایجاد حضور دائمی در سطح ماه است.
هر دو فرودگر با تأخیر در توسعه مواجه شده‌اند، اما «بلو مون» اولین مورد از این دو فرودگر است که یک مدل کابین را برای آموزش در یک مرکز ناسا ادغام می‌کند.
فضانوردانی که نمونه‌های اولیه لباس فضایی آرتمیس از شرکت «آکسیوم اسپیس» را پوشیده‌اند، این فرصت را داشته‌اند که برخی از طرح‌های اولیه کابین استارشیپ و همچنین آسانسور فضاپیما را که برای پایین آوردن خدمه از ارتفاع تقریباً ۵۲ متری از بخش کابین استارشیپ به پایه آن استفاده خواهد شد، آزمایش کنند، اما این آزمایش‌ها تاکنون محدود به تأسیسات خود اسپیس‌ایکس بوده‌اند.
برای مقایسه، فضاپیمای «بلو مون MK 2» حدود 16 متر ارتفاع خواهد داشت و کابین خدمه آن در نزدیکی پایه آن قرار دارد.
به گفته جرد آیزاکمن(Jared Isaacman)، مدیر ناسا که جدول زمانی را بر اساس تخمین‌های «بلو اوریجین» و «اسپیس‌ایکس» از زودترین زمان تکمیل فرودگرهای مربوطه‌شان تنظیم کرده است، ماموریت «آرتمیس 3» برای اواخر سال 2027 برنامه‌ریزی شده است. ناسا تمایل خود را برای پرواز با یکی از این دو یا هر دو وسیله نقلیه، بسته به آمادگی آنها نشان داده است.
این ماموریت چهار فضانورد را با اوریون به مدار پایین زمین خواهد برد، جایی که فضاپیما با فضاپیماهای فرودگر قمری ملاقات خواهد کرد تا رویه‌های اتصال را تمرین کرده و سیستم‌های پشتیبانی از حیات و ارتباطات خود را تأیید کند. فضانوردان «آرتمیس 3» همچنین ممکن است این فرصت را داشته باشند که لباس‌های فضایی جدید آکسیوم را بپوشند، اما این لباس‌ها نیز با تأخیرهای قابل توجهی روبرو شده‌اند.
اگر «آرتمیس 3» طبق برنامه پیش برود و فرودگرها و لباس‌های فضایی به موقع آماده شوند، ناسا سال 2028 را برای فرود بر ماه در مامموریت «آرتمیس 4» و احتمالاً دوباره در ماموریت «آرتمیس 5» در همان سال هدف قرار داده است، اما این فضاپیماها راه درازی در پیش دارند تا ناسا صلاحیت لازم برای رساندن فضانوردان به سطح ماه را کسب کند.
فرودگرهای ماه آرتمیس باید به سلامت روی ماه فرود بیایند و همچنین خدمه را برای انتقال به مدار ماه با فضاپیمای اوریون به آنجا برگردانند. این با نحوه فرود فضانوردان آپولو در ماه متفاوت است. آنها با یک وسیله نقلیه دو مرحله‌ای پرواز می‌کردند که نیمی از فضاپیما را روی سطح ماه باقی می‌گذاشت تا وزن لازم برای بازگشت به مدار را کاهش دهد. رویکرد سکونت پایدار و بلندمدت ناسا برای برنامه آرتمیس، رها کردن نیمی از یک فضاپیما روی سطح ماه را برای هر ماموریت غیرقابل قبول می‌کند.
برای انجام فرود تک مرحله‌ای و پرتاب مجدد به مدار، هم «استارشیپ» و هم «بلو مون» به چندین پرواز سوخت‌گیری در مدار نیاز دارند که مستلزم انتقال و ذخیره‌سازی طولانی‌مدت سوخت‌های برودتی است که هیچ یک از این قابلیت‌ها تاکنون در فضا نشان داده نشده‌اند. پس از دستیابی به این نقاط عطف، ناسا همچنین برای هر فضاپیما، قبل از اینکه واجد شرایط حمل فضانوردان شوند، به ماموریت‌های بدون سرنشین موفق به سطح ماه نیاز دارد.
طبق بیانیه ناسا، ماکت فرودگر «بلو مون» که اکنون در ساختمان SVMF عملیاتی شده است، طراحی نهایی این وسیله نقلیه، چه از داخل و چه از خارج نیست، اما ناسا قصد دارد از این ماکت آزمایشی برای ارائه بازخورد در مورد طراحی استفاده کند، زیرا «بلو اوریجین» همچنان در حال توسعه این فرودگر است.
کپسول «بلو مون MK1»، یک نوع باری کوچکتر از فرودگر ماه است که اخیراً آزمایش محفظه خلاء را به پایان رسانده و به تأسیسات «بلو اوریجین» در نزدیکی مرکز فضایی کِنِدی ناسا در فلوریدا ارسال شده است. قرار است این فرودگر اواخر امسال با یک موشک «نیو گلن» ساخته شرکت «بلو اوریجین» در یک ماموریت بدون سرنشین برای فرود بر روی ماه پرتاب شود، هرچند که این ماموریت ممکن است با تأخیر مواجه شود، زیرا این شرکت در حال تکمیل تحقیقات خود روی شکست مرحله بالایی «نیو گلن» در آخرین پرتاب خود است.