بزرگنمايي:

سیاست و بازاریابی - زومیت /دانشمندان به تفاوت ۷۷۵ درصدی در سطح اضطراب افراد ورزشکار و غیرورزشکار پی بردند؛ آمادگی جسمانی پایین، تاب‌آوری روانی در برابر اخبار بد را نابود می‌کند.
دانشمندان در جدیدترین مطالعات خود به تفاوت‌های روان‌شناختی عمیقی میان افراد ورزشکار و سایرین دست یافته‌اند که ابعاد حیرت‌انگیزی از پیوند میان آمادگی جسمانی و تاب‌آوری ذهنی را فاش می‌کند. تفاوت در واکنش‌های عصبی میان افرادی که در برابر بحران‌های خبری آرامش خود را حفظ می‌کنند و کسانی که با کوچک‌ترین ناملایمات دچار فروپاشی روانی می‌شوند، به‌طور مستقیم با سطح آمادگی قلبی تنفسی آن‌ها در ارتباط است.
بازار
یافته‌های پژوهشی تازه نشان می‌دهد افرادی که از نظر فیزیکی فعال هستند، در مواجهه با موقعیت‌های تنش‌زا، تاب‌آوری به‌مراتب بالاتری از خود نشان می‌دهند و به‌طور کلی سطوح پایین‌تری از اضطراب را تجربه می‌کنند.
نتایج مطالعه که توسط تیمی از پژوهشگران برزیلی و سوئیسی انجام شده، حاکی از آن است که شکاف میان دو گروه بسیار فراتر‌از‌حد انتظار است؛ به‌طوری‌که افراد دارای آمادگی قلبی تنفسی پایین‌تر از میانگین، هنگام مواجهه با تصاویر ناراحت‌کننده، با ریسک خیره‌کننده‌ی ۷۷۵ درصد بالاتر برای رسیدن به اوج سطح اضطراب روبه‌رو هستند.
به‌گزارش فیوچریزم، شرکت‌کنندگانی که به‌طور منظم فعالیت‌های تقویت‌کننده‌ی سیستم قلبی تنفسی انجام می‌دهند، علاوه‌بر کنترل هیجانی مطلوب‌تر، در بازیابی آرامش پس از رویدادهای استرس‌زا نیز سرعت بیشتری دارند. پژوهشگران دانشگاه فدرال گویاس و دانشگاه زوریخ برای بررسی این پدیده، ۴۰ فرد جوان و سالم را در معرض مجموعه‌ای از تصاویر تکان‌دهنده قرار دادند، از جمله صحنه‌های خشونت‌آمیز مشابه آنچه در شبکه‌های اجتماعی دیده می‌شود.
داده‌های استخراج‌شده از مطالعه تأیید می‌کند که سطوح پایین آمادگی جسمانی با ناپایداری خلقی پیوند خورده است. در این افراد، احساس خشم با سرعت بیشتری شعله‌ور می‌شود و مدت‌زمان طولانی‌تری باقی می‌ماند. این وضعیت در نهایت به شکل‌گیری چرخه‌ای معیوب و خودتقویت‌کننده منجر می‌شود؛ به این معنا که اضطراب بالا تمایل فرد به ورزش را کاهش می‌دهد و فقدان فعالیت بدنی نیز به نوبه خود، شدت اضطراب را دوچندان می‌کند.
تکرار آزمایش در مقیاس‌های بزرگ‌تر برای تثبیت نهایی نتایج ضروری است، اما این مطالعه‌ی پیشگامانه پیامی آشکار به همراه دارد: در لحظات هجوم استرس، انجام فعالیت‌هایی نظیر دویدن یا هر ورزشی که ضربان قلب را افزایش دهد، راهکاری علمی و مؤثر برای مدیریت روان خواهد بود.
پژوهش در نشریه‌ی علمی Acta Psychologica منتشر شده است.