بزرگنمايي:

سیاست و بازاریابی - ایسنا /سالانه مزارع سراسر جهان پس از برداشت، کوه‌هایی از زباله تولید می‌کنند، ساقه‌های گندم، پوسته برنج و ساقه‌های ذرت اغلب در مزارع سوزانده یا برای تجزیه در آنجا رها می‌شوند.
کربن در هر دو روش، به سرعت منتشر می‌شود، دود آسمان را پر و دی‌اکسید کربن به سمت بالا حرکت می‌کند. اینها مراحلی آرام است که به مشکل اقلیمی بسیار پرسروصدا دامن می‌زند اما اگر این زباله‌ها کار دیگری انجام می‌دادند و برای مدت‌طولانی مفید می‌ماندند و کربن خود را آزاد نمی‌کردند، چه رخ می‌داد؟
بازار
نتایج تحقیقات جدید نشان داد که این مواد فراموش‌شده می‌توانند با تبدیل شدن به بخشی از ساختمان‌هایی که مردم در آنها زندگی و کار می‌کنند، روند تغییرات اقلیمی را به روشی عملی، نزولی کنند.
ضایعات کشاورزی و تغییرات اقلیمی
گیاهان در زمان رشد، کربن را از هوا جذب می‌کنند اما وقتی پسماندهای گیاهی می‌سوزند یا می‌پوسند، آن کربن در چند ماه به جو بازمی‌گردد.
نتایج تحقیقات نشان داد، کربنی که امروز آزاد می‌شود، هم اکنون سیاره را گرم می‌کند و کربنی که برای سال‌ها یا دهه‌ها ذخیره شود، بعدها موجب گرمایش خواهند شد. محققان به دقت، این زمان‌بندی را بررسی و به جای شمارش کربن در یک لحظه، کربن را در طول زمان دنبال کردند.
این رویکرد نشان می‌دهد که حفظ بقایای گیاهی در داخل دیوارها، پنل‌ها یا عایق‌های ساختمانی می‌تواند نتیجه آن بر آب‌وهوا را به روشی واقعی و پایدار تغییر دهد. بقایای محصولات کشاورزی، فیبری و سبک هستند و در حال حاضر سازندگان ساختمان از برخی از آنها در عایق‌ها و تخته‌های کامپوزیتی استفاده می‌کنند.
وقتی این مواد در داخل ساختمان‌ها قرار می‌گیرند، کربن موجود در آنها برای دهه‌ها می‌ماند که بسیار متفاوت از دودی است که از یک مزرعه بلند می‌شود یا گازهایی که از پوسیدگی نشت می‌کنند. نتایج این تحقیق نشان داد که متوقف کردن سوزاندن در فضای باز و استفاده از این الیاف در محصولات ساختمانی بادوام می‌تواند تاثیری خنک‌کننده ایجاد کند که تا قرن آینده ادامه خواهد داشت.
منبع عظیمی که به هدر می‌رود
سالانه حدود ۴.۴ میلیارد تن پسماند کشاورزی در سراسر جهان تولید می‌شود و بیشتر آن هرگز به مصرف پایدار نمی‌رسد. بخشی از آن به خوراک دام تبدیل، بخش زیادی از آن می‌سوزد یا تجزیه شده و فقط بخش کوچکی از آن به محصولاتی تبدیل می‌شود که دوام می‌آورند.
اگر استفاده از عایق‌های گیاهی به سرعت افزایش یابد، سهم کمی از این مواد را جذب می‌کند. این شکاف نشان می‌دهد که تلاش‌های فعلی چقدر محدود است و همچنین نشان می‌دهد که هنوز باید در این زمینه کارهایی انجام شود.
این تغییر به خودی خود تغییرات اقلیمی را حل نمی‌کند اما انتشار گازهای گلخانه‌ای را در دو بخش به‌طور همزمان کاهش می‌دهد. این مورد دود و پوسیدگی مزارع را کاهش می‌دهد و کربن را در داخل ساختمان‌هایی که از قبل به مصالح نیاز دارند، ذخیره می‌کند.
فرصتی نادیده گرفته شده
محقق این تحقیق بامداد آیتی در موسسه تحقیقات پایداری (SRI) دانشگاه شرق لندن بر راه‌حل‌های عملی اقلیمی تمرکز کرد. به گفته آیتی، یافته‌ها به ایده ساده‌ای اشاره دارند که از دید پنهان مانده بود. هر ساله حجم زیادی از پسماندهای کشاورزی سوزانده یا برای تجزیه رها می‌شوند و در مدت کوتاهی کربن را به جو بازمی‌گردانند.
نتایج تحقیقات نشان می‌دهد که اگر این الیاف به مصالح ساختمانی با عمر طولانی تبدیل شوند، می‌توانند کربن را برای دهه‌ها ذخیره کرده و تاثیر خنک‌کنندگی قابل اندازه‌گیری ایجاد کنند. این امر، پسماندها را از یک مسئله دفع به یک منبع بالقوه اقلیمی تبدیل می‌کند.
نگاهی نو به زباله‌های کشاورزی
بر اساس گزارش منتشرشده در سایت ارث، زباله‌های کشاورزی به ندرت فراتر از کشاورزی، توجه را به خود جلب می‌کنند. این نتایج آن را کاملا تغییر می‌دهد اما نه به‌عنوان زباله یا سوخت، بلکه به‌عنوان ماده‌ای که می‌تواند بی‌سروصدا کربن را ذخیره کند و در عین حال نیاز اساسی انسان را برآورده سازد.
نتایج این تحقیق در مجله «سیستم‌های محیطی پاک‌کننده» (Cleaner Environmental Systems) منتشر شده است.