بزرگنمايي:

سیاست و بازاریابی - ایسنا /دانشگاه کشاورزی و جنگلداری فوجیان در شرق چین از رباتی انسان‌نما رونمایی کرده است که می‌تواند نقطه عطفی در مداخله زودهنگام اوتیسم و درمان اختلالات رشد عصبی باشد. این ربات تشخیصی و درمانی که به فناوری غیرتهاجمی رابط مغز–رایانه مجهز است، با هدف رفع برخی از چالش‌های دیرینه توان‌بخشی سنتی طراحی شده و امیدهای تازه‌ای را برای میلیون‌ها خانواده در چین ایجاد کرده است.
به نقل از گلوبال تایمز، این ربات که Fuxiaozhi F1-D نام دارد، نخستین نمونه در چین است که به‌طور عمیق فناوری غیرتهاجمی رابط مغز–رایانه را با یک پلتفرم انسان‌نمای تعاملی ترکیب می‌کند. این پروژه حاصل همکاری دانشگاه کشاورزی و جنگلداری فوجیان با گروه کلان‌داده فوجیان و چند نهاد پژوهشی دیگر است و به‌تازگی در کنفرانس دستاوردهای نوآوری هوش مصنوعی این دانشگاه به‌طور رسمی معرفی شده است.
بازار
اهمیت این دستاورد در زمانی روشن‌تر می‌شود که بدانیم مداخله زودهنگام، نقشی تعیین‌کننده در بهبود شرایط کودکان مبتلا به اوتیسم دارد. در شیوه‌های رایج توان‌بخشی، کمبود نیروی متخصص، روندهای آموزشی فرساینده و ارزیابی‌های عمدتا ذهنی از میزان پیشرفت کودک، از جمله موانع اصلی به‌شمار می‌روند. ربات جدید با ارائه رویکردی داده‌محور و تعاملی تلاش می‌کند این محدودیت‌ها را کاهش دهد.
در جریان تعامل کودک با ربات، سطح توجه و توانایی تصویرسازی حرکتی او از طریق رابط مغز–رایانه ثبت و به حرکات قابل مشاهده ربات تبدیل می‌شود. این فرایند نه‌تنها داده‌های عینی و قابل اندازه‌گیری برای ارزیابی زودهنگام اوتیسم فراهم می‌کند، بلکه امکان پایش دقیق‌تر روند درمان را نیز در اختیار متخصصان قرار می‌دهد. در عین حال، ماهیت انسان‌نمای ربات و شیوه تعاملی آن، باعث افزایش انگیزه کودکان برای مشارکت در تمرین‌ها و یادگیری اجتماعی می‌شود.
کونگ شیانگ‌زِنگ، رئیس مؤسسه هوش مصنوعی کشاورزی و جنگلداری این دانشگاه، تاکید کرده است که هدف از طراحی این ربات، جایگزینی درمانگران انسانی نیست. به گفته او، Fuxiaozhi F1-D قرار است وظایف استاندارد، تکراری و ثبت داده‌ها را بر عهده بگیرد تا درمانگران بتوانند انرژی و زمان بیشتری را صرف ارتباط عاطفی با کودک و طراحی برنامه‌های درمانی متناسب با نیازهای فردی کنند.
این ربات اکنون از مرحله آزمایشگاهی عبور کرده و همکاری‌هایی را با چند بیمارستان و مراکز تخصصی آغاز کرده است. به گفته پژوهشگران در آینده‌ای نزدیک استفاده آزمایشی از آن در محیط‌های واقعی آغاز خواهد شد و در چشم‌انداز بلندمدت، این فناوری می‌تواند در حوزه‌هایی مانند توان‌بخشی پس از سکته مغزی و بازسازی عملکردهای حرکتی نیز به‌کار گرفته شود.