بزرگنمايي:

سیاست و بازاریابی - گیم فا /پژوهشگران دانشگاه هنگ‌کنگ (City University of Hong Kong) موفق شده‌اند نوعی پوست الکترونیکی عصبی توسعه دهند که بتواند لمس، فشار و حتی درد را تشخیص دهد. این فناوری جدید که بر پایه ساختار سیستم عصبی انسان طراحی شده، می‌تواند آینده ربات‌های انسان‌نما و نحوه تعامل آن‌ها با محیط را دگرگون کند و سطح ایمنی و دقت عملکرد ربات‌ها را به شکل چشمگیری افزایش دهد.
بر اساس گزارش منتشر شده، این پوست الکترونیکی که با الهام از سیستم عصبی انسان طراحی شده، شامل مجموعه‌ای از حسگرهای دقیق است که داده‌های لمسی را دریافت کرده و آن‌ها را به سیگنال‌های الکترونیکی قابل‌پردازش تبدیل می‌کنند تا ربات بتواند شرایط محیطی را بهتر درک کند.
بازار
این فناوری برخلاف حسگرهای سنتی که تنها میزان فشار را ثبت می‌کنند، می‌تواند میان لمس بی‌خطر و تماس آسیب‌زا تمایز قائل شود. به همین دلیل، ربات مجهز به این پوست می‌تواند در صورت مواجهه با فشار بیش از حد، بلافاصله واکنش نشان دهد و از آسیب احتمالی جلوگیری کند.
پژوهشگران توضیح داده‌اند که بخشی از پردازش این واکنش‌ها در سطح خود پوست انجام می‌شود و ربات برای تصمیم‌گیری فوری، نیازی به ارسال همه داده‌ها به واحد پردازش مرکزی ندارد؛ موضوعی که سرعت واکنش را به شکل قابل‌توجهی افزایش می‌دهد و عملکردی شبیه به واکنش‌های رفلکسی انسان ایجاد می‌کند و باعث می‌شود ربات در برابر خطرات احتمالی، واکنشی طبیعی‌تر و سریع‌تر داشته باشد.
پوست الکترونیکی جدید ساختاری ماژولار دارد و از بخش‌های جداگانه تشکیل شده است. این طراحی باعث می‌شود در صورت آسیب‌دیدگی یک بخش، تنها همان قسمت تعویض شود و نیازی به جایگزینی کل سامانه نباشد. این ویژگی، نگهداری و تعمیر ربات‌ها را ساده‌تر و کم‌هزینه‌تر می‌کند و امکان استفاده گسترده‌تر از این فناوری را در محیط‌های صنعتی، پزشکی، امداد و نجات و حتی پروتزهای هوشمند فراهم می‌سازد، زیرا هر بخش می‌تواند به‌طور مستقل جایگزین شود و سیستم بدون توقف طولانی‌مدت به کار خود ادامه دهد.
پژوهشگران معتقدند این دستاورد می‌تواند مسیر توسعه نسل جدیدی از ربات‌ها را هموار کند؛ ربات‌هایی که نه‌تنها می‌توانند محیط اطراف خود را ببینند و بشنوند، بلکه قادرند لمس را حس کنند، خطر را تشخیص دهند و از خود محافظت نمایند. این فناوری، گامی مهم در جهت نزدیک‌تر شدن رفتار ربات‌ها به واکنش‌های طبیعی انسان و افزایش ایمنی تعامل انسان و ربات در کاربردهای واقعی به شمار می‌رود و می‌تواند نقش مهمی در آینده رباتیک و کاربردهای روزمره آن ایفا کند.