بزرگنمايي:

سیاست و بازاریابی - در حالیکه هزینه‌های بالای سرمایه‌گذاری و محدودیت منابع مالی از موانع اصلی توسعه شرکت‌های فناور هستند «تولید بدون کارخانه» مسیر تازه‌ای برای تجاری‌سازی فناوری های دانش بنیان گشوده است.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ستاد نانو، در شرایطی که بسیاری از شرکت‌های فناور ، به‌ویژه در حوزه نانو، با چالش‌هایی همچون کمبود سرمایه در گردش و هزینه‌های سنگین ایجاد زیرساخت‌های تولیدی مواجه هستند، «تولید بدون کارخانه» به‌عنوان یک الگوی جدید و کم‌هزینه، به یکی از مسیرهای عملی توسعه تولید و تجاری‌سازی فناوری‌های پیشرفته تبدیل شده است.
این مدل با هدف استفاده حداکثری از ظرفیت‌های خالی واحدهای تولیدی موجود و کاهش نیاز به سرمایه‌گذاری‌های سنگین شکل گرفته و به باور کارشناسان، امکان ورود سریع‌تر شرکت‌های فناور به بازار را فراهم می‌کند؛ به‌گونه‌ای که می‌تواند بخشی از نیاز تولید داخلی و حتی صادرات محصولات دانش‌بنیان را پوشش دهد.
در همین راستا، دستورالعمل صدور گواهی فعالیت تولید بدون کارخانه در سال ۱۴۰۰ از سوی وزارت صنعت، معدن و تجارت ابلاغ شد. این دستورالعمل با هدف تسهیل سرمایه‌گذاری برای تولید، رفع موانع پیش‌روی بنگاه‌های فناور و افزایش تولید در کشور تدوین شده و بر اساس آن، یک واحد تولیدی-صنعتی می‌تواند با دریافت چند پروانه بهره‌برداری متفاوت، برای شرکت‌ها و محصولات مختلف اقدام به تولید کالا کند، امکانی که بستر حقوقی لازم برای توسعه این رویکرد تولیدی را فراهم کرده است.
در قالب این رویکرد، شرکت‌های دانش‌بنیان به‌جای احداث کارخانه و خرید تجهیزات پرهزینه، از ظرفیت‌های بلااستفاده یا مازاد واحدهای تولیدی دارای مجوز استفاده می‌کنند و تمرکز خود را بر توسعه فناوری، طراحی محصول، ارتقای کیفیت و ورود به بازار می‌گذارند. این مسیر با ماهیت شرکت‌های نانویی که مزیت رقابتی آن‌ها مبتنی بر دانش فنی است نیز هم‌خوانی بالایی دارد.
تجربه موفق شرکت‌های نانویی با تولید بدون کارخانه
بررسی‌ها نشان می‌دهد هم‌اکنون تعدادی از شرکت‌های نانویی، ازجمله شرکت‌های فعال در زمینه تولید نانوداروها و مکمل‌ها، طی سال‌های اخیر از مدل تولید بدون کارخانه برای تجاری‌سازی محصولات خود بهره گرفته‌اند. این شرکت‌ها با تکیه بر دانش فنی، فرمولاسیون‌های نانویی و مالکیت فناوری، فرآیند تولید صنعتی را به واحدهای دارای مجوز واگذار کرده و خود بر توسعه بازار، بازاریابی و افزایش مقیاس فروش تمرکز کرده‌اند.
برخلاف نگاه سنتی، تولید بدون کارخانه صرفاً یک روش تولیدی نیست، بلکه می‌تواند به‌عنوان ابزاری برای تأمین مالی غیرمستقیم در مسیر تجاری‌سازی فناوری عمل کند. حذف هزینه‌های سرمایه‌ای سنگین، کاهش ریسک سرمایه‌گذاری و کوتاه شدن زمان ورود محصول به بازار، از مهم‌ترین مزایایی است که این مدل را به گزینه‌ای جذاب برای شرکت‌های نانویی نوپا و در حال رشد تبدیل کرده است.