بزرگنمايي:

سیاست و بازاریابی - ایسنا / پژوهش جدید دانشمندان آمریکایی نشان می‌دهد که شواهدی از آلزایمر در دو ناحیه از مغز پیش از تصمیم پزشکان برای بررسی آن نواحی پدیدار می‌شوند.
پژوهشگران «دانشگاه جانز هاپکینز»(Johns Hopkins University) دو ناحیه از مغز را شناسایی کرده‌اند که علائم قابل توجهی از بیماری آلزایمر را پیش از رسیدن به هیپوکامپ نشان می‌دهند.
به نقل از یورک‌الرت، شاید این نشانگرهای زیستی جدید بتوانند به تشخیص و درمان افراد پیش از آغاز علائم و در زمانی که مداخلات ممکن است بیشترین تأثیر را داشته باشند، کمک کنند.
این گروه پژوهشی صدها اسکن مغزی را در مراحل گوناگون بیماری آلزایمر تحلیل کردند و دریافتند که قشر خیشومی و آمیگدال پیش از هیپوکامپ - همان ناحیه اصلی مغز که مسئول حافظه است و پزشکان معمولاً در آن به دنبال شواهدی از آلزایمر می‌گردند - شروع به کوچک شدن می‌کنند.
«مایکل میلر»(Michael Miller) پژوهشگر ارشد این پروژه گفت: ما دریافتیم تغییراتی زودهنگام در مغز رخ می‌دهد که نشان‌دهنده زیست‌نشانگرهای بالینی تحلیل بافت هستند. این تغییرات حتی تا یک دهه پیش از بروز علائم بالینی ظاهر می‌شوند. در واقع، فرآیند تغییرات مغزی حداقل پنج تا ۱۰ سال به طول می‌انجامد. تصور کنید اگر بتوانیم درمان تغییرات تحلیل‌برنده عصبی را در همان مراحل اولیه مثلاً در سال دوم، سوم یا چهارم آغاز کنیم؛ نه این که منتظر بمانیم تا ۱۵ سال بگذرد و این تغییرات به شکل مشکلات حافظه نمود پیدا کنند. این یک نوید بزرگ برای عزیزان در معرض خطر شما است.
بیماری آلزایمر عامل اصلی زوال عقل در سراسر جهان است. پژوهشگران می‌دانند که این بیماری دهه‌ها پیش از بروز علائمِ از دست دادن حافظه، در مغز شروع به شکل‌گیری می‌کند. آنها بر این باورند که درمان‌ها در همان سال‌های نخست، بیشترین اثربخشی را خواهند داشت. از این رو، شناسایی نشانگرهای زیستی قابل ‌اطمینان برای مراحل اولیه‌ این بیماری یک امر حیاتی است. «مریلین آلبرت»(Marilyn Albert) از پژوهشگران این پروژه گفت: هدف ما این است که بتوانیم افراد را پیش از بروز علائم بیماری آلزایمر تحت درمان قرار دهیم تا ظهور این علائم را به تعویق بیندازیم یا حتی متوقف کنیم.
صدها اسکن‌ مغزی که در این پژوهش مورد بررسی قرار گرفتند، به مرور زمان از بیماران مبتلا به آلزایمر تهیه شده بودند؛ بیمارانی که یا فاقد علائم بودند یا به اختلال شناختی دچار شده بودند یا در نهایت بر اثر این بیماری جان خود را از دست داده بودند.
پژوهشگران دریافتند که در میان بیماران، دو ناحیه از مغز در نزدیکی هیپوکامپ - قشر انتورینال و آمیگدال - در مراحل اولیه‌ بیماری، بیشتر از خود هیپوکامپ دچار تحلیل (آتروفی) و کاهش حجم نسبی شده‌اند. قشر انتورینال مسئولیت بازیابی خاطرات قدیمی را بر عهده دارد و آمیگدال با حافظه هیجانی مرتبط است.
همچنین، پژوهشگران دریافتند که آتروفی ماده خاکستری با تغییرات پروتئین تاو مشخص می‌شود که توسط تصویربرداری PET و آسیب‌شناسی دیجیتال اندازه‌گیری شده است. آسیب‌شناسی تاو یکی از نشانه‌های شناخته‌شده آلزایمر است.
پژوهشگران معتقدند که اندازه‌گیری آتروفی در این دو ناحیه با هم می‌تواند پیش‌بینی‌کننده‌ زودهنگام بهتری برای بیماری آلزایمر و یک نشانگر زیستی جدید و امیدوارکننده باشد؛ به ویژه با توجه به این که فناوری اسکن مغز در دسترس‌تر و مقرون‌به‌صرفه‌تر می‌شود.
برای افرادی که سابقه خانوادگی ابتلا به آلزایمر یا نگرانی‌های دیگر دارند، پزشکان ممکن است بررسی نواحی جدید مغز را زمانی آغاز کنند که بیماران در دهه ۳۰ یا ۴۰ زندگی خود هستند.
«مگان موریس»(Meaghan Morris) از پژوهشگران این پروژه گفت: با افزایش دسترسی به زیست‌نشانگرها و روش‌های درمانی، تشخیص این که چه کسانی دچار افت توانایی‌های شناختی خواهند شد، اهمیتی دوچندان می‌یابد. این امر می‌تواند به طبقه‌بندی دقیق‌ترِ افراد براساس میزان خطر کمک کند تا بتوان کسانی را که در آینده‌ای نزدیک دچار افت شناختی می‌شوند، شناسایی کرد و با آغاز زودهنگام درمان شاید بتوان روند پیشرفت بیماری را کند کرد.
پیش از آن‌که بتوان از این یافته‌ها برای کمک به تشخیص بیماری آلزایمر استفاده کرد، به بررسی بیشتری نیاز است. پژوهشگران امیدوارند که با تمرکز دقیق بر این نواحی کلیدی مغز بتوانند اطلاعات بیشتری را درباره آنچه در سطح مولکولی هم‌زمان با آغاز پیشروی بیماری رخ می‌دهد، به دست بیاورند.
میلر گفت: پژوهش آینده ما این است که نواحی مولکولی مرتبط با تغییرات پروتئین تاو را که توسط این نشانگرهای زیستی آتروفی مشخص شده‌اند، بهتر نشان دهیم. هنگامی که اطلاعات بیشتری را درباره نواحی مولکولی به دست آوریم، می‌توانیم روش‌های درمانی را توسعه دهیم.
این پژوهش در مجله «NeuroImage Reports» به چاپ رسید.