بزرگنمايي:

سیاست و بازاریابی - ایرنا / آب آشامیدنی ممکن است سرنخ‌هایی درباره یک بیماری نادر قلبی در کودکان داشته باشد؛ اما هنوز روشن نیست که آیا لیتیوم طبیعی موجود در آب در بروز این بیماری نقش داشته باشد.
تپش بسیار سریع و خطرناک قلب می‌تواند از یک رشته اضافی عضله قلب شروع شود که پیش از تولد شکل می‌گیرد. این رشته یک اتصال الکتریکی غیرطبیعی ایجاد می‌کند که ریتم قلب را مختل می‌کند. پزشکان می‌توانند این اتصال‌ها را از بین ببرند، اما یک پرسش بزرگ‌تر تا حد زیادی بی‌پاسخ مانده است: اصلاً چرا این اتصال‌ها شکل می‌گیرند؟
پژوهشی به سرپرستی پژوهشگران دانشگاه کالیفرنیا در سانفرانسیسکو (UCSF) به یک سرنخ محیطی احتمالی در آب آشامیدنی اشاره می‌کند. کودکانی که در مناطقی با سطوح بالاتر لیتیوم طبیعی زندگی می‌کردند، بیشتر در معرض تشخیص سندرم ولف‌پارکینسون‌وایت (WPW) بودند؛ بیماری نادری که با نوع خاصی از اتصال غیرطبیعی مرتبط است. این یافته‌ها که به‌صورت برخط در مجله تحقیق بالینی/ The Journal of Clinical Investigation منتشر شده‌اند، یک ارتباط را نشان می‌دهند اما ثابت نمی‌کنند که لیتیوم علت این بیماری است.
این اتصال‌ها که مسیرهای فرعی نامیده می‌شوند (رشته‌های اضافی عضله قلب که اتصال الکتریکی غیرطبیعی ایجاد می‌کنند)، معمولاً در افرادی رخ می‌دهند که سابقه خانوادگی این بیماری ندارند. این موضوع نشان می‌دهد قرار گرفتن در معرض عوامل محیطی در طول رشد جنین می‌تواند نقش داشته باشد.
لیتیوم توجه پژوهشگران را جلب کرد چون مصرف دوزهای دارویی آن در دوران بارداری با افزایش خطر نقص‌های مادرزادی قلب، از جمله ناهنجاری ابشتاین، مرتبط دانسته شده است. این نقص نادر غالباً با مسیرهای فرعی همراه است و همین موضوع، پژوهشگران را بر آن داشت بررسی کنند آیا لیتیوم موجود در آب آشامیدنی هم می‌تواند با تغییرات قلب در حال رشد مرتبط باشد یا نه.
لیتیوم بیشتر، احتمال بیشتر سندرم ولف‌پارکینسون‌وایت
پژوهشگران داده‌های سلامت و کیفیت آب بیش از ۲ میلیون و ۳۰۰ هزار کودک در کالیفرنیا را تحلیل کردند. تنها ۶۸۶ کودک تشخیص مستند سندرم ولف‌پارکینسون‌وایت داشتند. کودکانی که در شهرستان‌هایی با سطوح لیتیوم در بالاترین ۲۵ درصد زندگی می‌کردند، ۷۱ درصد احتمال بیشتر برای تشخیص داشتند نسبت به کسانی که در شهرستان‌هایی با سطوح پایین‌تر بودند.
پژوهشگران سپس یافته اصلی خود را در نزدیک به ۲ میلیون کودک در نیویورک آزمودند. در آنجا نیز کودکانی که در مناطقی با سطوح لیتیوم بالای ۱۰ قسمت در میلیارد زندگی می‌کردند، احتمال بیشتری برای تشخیص سندرم ولف‌پارکینسون‌وایت داشتند.
سطوح بالاتر لیتیوم در کالیفرنیا همچنین با تپش قلب، غش و تاکی‌کاردی فوق‌بطنی (SVT)، یک ریتم سریع قلب که می‌تواند باعث تپش قلب و علائم دیگر شود، مرتبط بود. مسیرهای فرعی از شایع‌ترین علل تاکی‌کاردی فوق‌بطنی هستند.
سندرم ولف‌پارکینسون‌وایت همچنین با افزایش اندک خطر مرگ ناگهانی مرتبط است. پزشکان می‌توانند مسیرهای فرعی را با ابلیشن کاتتر (سوزاندن بافت با کاتتر) درمان کنند؛ این روش کم‌تهاجمی ناحیه کوچکی از بافت قلب مسئول اتصال الکتریکی غیرطبیعی را از بین می‌برد.
دکتر گرگوری مارکوس (Gregory Marcus)، استاد کرسی‌دار پژوهش قلب در دانشگاه کالیفرنیا در سانفرانسیسکو و نویسنده ارشد این پژوهش، می‌گوید: دهه‌هاست این مسیرها را می‌شناسیم و می‌دانیم چگونه درمانشان کنیم، اما نمی‌دانستیم چرا افراد به آن مبتلا می‌شوند. این گامی هیجان‌انگیز است چون به یک عامل محیطی بالقوه اشاره می‌کند که ممکن است تغییرپذیر باشد؛ اما به پژوهش بیشتری نیاز داریم تا مشخص شود آیا لیتیوم واقعاً در شکل‌گیری این مسیرها نقش دارد یا نه.
مواجهه فردی با لیتیوم هنوز ناشناخته است
این پژوهش، قرارگرفتن در معرض لیتیوم را بر اساس شهرستان محل سکونت برآورد کرد. پژوهشگران نمی‌دانستند هر کودک یا مادرش چه مقدار لیتیوم مصرف کرده است و عوامل محیطی یا ژنتیکی دیگر هم می‌توانند این ارتباط را توضیح دهند. برای تعیین اینکه آیا لیتیوم واقعاً علت این بیماری است یا خیر، پژوهش‌هایی در جمعیت‌های دیگر و تحقیقاتی که قرار گرفتن در معرض لیتیوم در دوران بارداری را دقیق‌تر اندازه‌گیری کنند لازم است.
مارکوس می‌گوید این یافته‌ها نباید مردم، از جمله زنان باردار، را درباره ایمنی آب آشامیدنی‌شان نگران کند. با وجود این ارتباط، سندرم ولف‌پارکینسون‌وایت در کودکان مطالعه‌شده نادر بود.
لیتیوم به‌طور طبیعی در آب‌های زیرزمینی وجود دارد و غلظت آن بسته به مکان بسیار متفاوت است. آب‌های زیرزمینی مورد استفاده برای آشامیدن در بسیاری از مناطق جهان حاوی لیتیوم است و این موضوع پرسش‌هایی درباره اهمیت احتمالی این یافته‌ها برای سلامت عمومی مطرح می‌کند.
پژوهشگران می‌گویند این نتایج نشان می‌دهد جمع‌آوری داده‌های محیطی چقدر ارزشمند است. چنین داده‌هایی به ما کمک می‌کند بفهمیم قرارگرفتن در معرض مواد معمول چگونه ممکن است بر سلامت اثر بگذارد.
مارکوس می‌گوید: ما هر روز در محیط زندگی‌مان در معرض مواد مختلفی هستیم، از جمله موادی که به‌طور طبیعی وجود دارند. هرچه بتوانیم این مواجهه‌ها را دقیق‌تر اندازه‌گیری کنیم و به پیامدهای سلامت مرتبط کنیم، بهتر می‌فهمیم چه چیزی ممکن است بر سلامت اثر بگذارد.
مارکوس می‌گوید: گام بعدی این است که مشخص شود آیا خود لیتیوم در شکل‌گیری این مسیرها نقش دارد یا خیر؛ و اگر پاسخ مثبت باشد، باید مشخص شود چه مقدار مواجهه و در چه زمانی از رشد جنین بیشترین اهمیت را دارد. این کار به پژوهش‌هایی نیاز دارد که مواجهه را بسیار دقیق‌تر اندازه‌گیری کنند.