بزرگنمايي:

سیاست و بازاریابی - ایرنا / پژوهشگران زیرگروه جدیدی از افسردگی را شناسایی کرده‌اند که با اختلال در ساعت داخلی ۲۴ ساعته بدن مرتبط است و به داروهای رایج ضدافسردگی پاسخ خوبی نمی‌دهد.
پژوهشگران دانشگاه سیدنی زیرگروه جدیدی از افسردگی را که با اختلال در ساعت داخلی بدن مرتبط است، افسردگی شبانه‌روزی (circadian depression) نامیده‌اند. این مطالعه با استفاده از داده‌های بالینی و ژنتیکی بیش از ۱۰ هزار استرالیایی، این زیرگروه را شناسایی کرد. این نوع افسردگی نزدیک به یک‌چهارم تشخیص‌ها را در میان افراد مبتلا به افسردگی شدید، عودکننده یا پایدار تشکیل می‌دهد.
ساعت داخلی ۲۴ ساعته بدن، چرخه خواب و بیداری را تنظیم می‌کند. افسردگی شبانه‌روزی به داروهای رایج ضدافسردگی مبتنی بر سروتونین مقاوم‌تر است، اما به درمان‌هایی که ساعت بدن را هدف می‌گیرند بهتر پاسخ می‌دهد. این درمان‌ها شامل ملاتونین (هورمون تنظیم خواب)، نوردرمانی و داروهای ضدافسردگی هدفمند ملاتونین است که به‌جای اثر مستقیم بر سروتونین، ساعت داخلی بدن را تنظیم می‌کنند (مانند آگوملاتین).
این پژوهش که در مجله روانپزشکی بریتانیا/ British Journal of Psychiatry منتشر شده، درک بهتری از سازوکارهای ژنتیکی زیربنای افسردگی شبانه‌روزی ارائه می‌دهد و نشان می‌دهد چرا درمان‌های متداول مانند مهارکننده‌های بازجذب سروتونین (اِس‌اِس‌آرآی‌ها؛ داروهای رایج ضدافسردگی) برای افراد مبتلا به این زیرگروه چندان مؤثر نیستند.
امیلیانا تونینی (Emiliana Tonini)، نویسنده اصلی این مطالعه از مرکز مغز و ذهن، گفت: پژوهش ما افسردگی شبانه‌روزی را به‌عنوان یک زیرگروه جدید شناسایی کرده است. این نوع افسردگی حدود یک‌چهارم افراد مبتلا به افسردگی شدید، عودکننده یا پایدار را در مطالعه ما شامل می‌شود. افسردگی یک بیماری یکنواخت نیست و درک ویژگی‌های زیرگروه‌های مختلف به ما کمک می‌کند افراد را زودتر به درمان‌هایی برسانیم که برایشان مؤثرتر است.
مطالعه چگونه انجام شد؟
پژوهشگران با استفاده از داده‌های مطالعه ملی ژنتیک افسردگی استرالیا (Australian Genetics of Depression Study)، تحلیل بالینی و ژنتیکی بیش از ۱۰ هزار فرد مبتلا به افسردگی را انجام دادند. از این میان، نزدیک به ۲۵ درصد (۲ هزار و ۶۰۴ شرکت‌کننده) مبتلا به افسردگی شبانه‌روزی شناسایی شدند که شامل علائمی مانند الگوی فصلی بیماری، خواب بیشتر هنگام افسردگی، بیدارشدن با احساس خستگی شدید و شب‌زنده‌داری است.
افراد مبتلا به افسردگی شبانه‌روزی بیشتر احتمال داشت که افسردگی‌شان در سنین پایین‌تر شروع شود و علائم شدیدتری داشته باشند؛ مانند حالت‌های شیدایی (نوعی حالت روانی پرانرژی و غیرعادی) و افکار خودکشی بیشتر. آن‌ها همچنین از نظر ژنتیکی بیشتر در معرض مشکلات التهابی و قلبی‌عروقی و اختلالات عصبی‌رشدی عمده، از جمله اختلال کم‌توجهی‌بیش‌فعالی (اِی‌دی‌اِچ‌دی)، بودند.
درمان افسردگی شبانه‌روزی
داروهای ضدافسردگی مانند مهارکننده‌های بازجذب سروتونین (اس‌اس‌آرآی‌ها) یا مهارکننده‌های بازجذب سروتونین و نوراپی‌نفرین (اِس‌اِن‌آرآی‌ها) معمولاً اولین گزینه درمان افسردگی هستند، اما برای افراد مبتلا به زیرگروه شبانه‌روزی کمتر مؤثرند و عوارض جانبی بیشتری دارند.
جِیکوب کراوس (Jacob Crouse)، نویسنده ارشد این مطالعه از مرکز مغز و ذهن، گفت: از آنجا که افسردگی شبانه‌روزی با ساعت داخلی بدن مرتبط است، درمان‌هایی که ریتم شبانه‌روزی را هدف می‌گیرند، مانند نوردرمانی و ملاتونین، می‌توانند مناسب‌تر باشند و پزشکان باید این درمان‌ها را برای این بیماران خیلی زودتر در نظر بگیرند. برای کسانی که می‌بینند داروهای ضدافسردگی برایشان کار نمی‌کند، مهم است که درباره شرایط خود با پزشکشان مشورت کنند.
ایان هیکی (Ian Hickie)، استاد و روان‌پزشک بالینی و هم‌مدیر مرکز مغز و ذهن، تأکید کرد که تشخیص‌ندادن افسردگی شبانه‌روزی در جوانان اغلب باعث می‌شود درمان اولیه شکست بخورد و عوارض جانبی بیشتر شود. او گفت: ما واقعاً می‌خواهیم جوانان در مراحل اولیه بیماری، مناسب‌ترین درمان را دریافت کنند. بیشتر جوانان ابتدا داروهای مهارکننده بازجذب سروتونین دریافت می‌کنند، اما برای حداقل یک‌چهارم آن‌ها گزینه‌های پزشکی و رفتاری بهتری با تمرکز بر ساعت شبانه‌روزی وجود دارد که می‌تواند به درمان و مدیریت بیماری‌شان کمک کند.