بزرگنمايي:

سیاست و بازاریابی - ایسنا / پژوهشگران می‌گویند یک تغییر کوچک در رژیم غذایی می‌تواند علائم افسردگی را تنها ظرف ۴ هفته کاهش دهد.
یک بسته تنقلات، یک نوشیدنی شیرین، یک وعده غذایی قابل آماده شدن در عرض چند دقیقه و غذاهای فوق فرآوری شده زندگی را آسان‌تر می‌کنند. محققان در حال بررسی این موضوع هستند که آیا کمتر خوردن آنها می‌تواند در علائم افسردگی تفاوتی ایجاد کند یا خیر.
در یک آزمایش، افرادی که مبتلا به افسردگی تشخیص داده شدند، در طول رژیم غذایی با غذاهای فوق فرآوری شده کم، علائم کمتری نسبت به رژیم غذایی معمول خود داشتند.
هر دوره رژیم غذایی چهار هفته طول کشید و به محققان فرصتی داد تا دو الگوی غذایی را در همان افراد مقایسه کنند.
این مطالعه که توسط نیاشا چاگودرا(Nyasha Chagwedera)، محقق روانپزشکی در دانشگاه کالیفرنیا سانفرانسیسکو(UCSF) رهبری می‌شد، ۲۰ بزرگسال را که مقادیر قابل توجهی غذاهای فوق فرآوری شده مصرف می‌کردند، استخدام کرد.
میانگین سنی آنها تقریباً ۴۴ سال بود و به طور متوسط ​​تقریباً ۱۳ سال با افسردگی زندگی کرده بودند.
شرکت‌کنندگان به طور تصادفی برای شروع با یکی از دو رژیم غذایی انتخاب شدند. یک گروه به مدت چهار هفته طبق معمول غذا خوردند، در حالی که گروه دیگر مصرف غذاهای فوق فرآوری شده را کاهش دادند. سپس رژیم خود را تغییر دادند.
شرکت‌کنندگان با راهنمایی محققان، غذای خود را خریداری کردند. آنها موافقت کردند که داروها، درمان، ورزش و خواب خود را در طول مطالعه بدون تغییر نگه دارند.
نوزده نفر این آزمایش را تکمیل کردند. میانگین نمرات در پرسشنامه‌ای که مصرف غذاهای فوق فرآوری شده را ارزیابی می‌کرد، از ۱۰.۱۰ در ابتدا به ۱.۴۲ پس از مداخله کاهش یافت.
سه ارزیابی جداگانه افسردگی، نمرات پایین‌تری را در طول دوره مصرف غذاهای فوق فرآوری شده کم نسبت به دوره رژیم غذایی معمول ثبت کردند.
در ارزیابی ۹ سؤالی PHQ-9، میانگین نمرات در طول رژیم غذایی معمول ۸.۶۸ و در طول مداخله غذایی ۵.۵۳ بود. تجزیه و تحلیل مربوط به علائم اولیه، ترتیب رژیم غذایی و دوره مطالعه، تفاوت حدود ۳ امتیازی بین رژیم‌های غذایی را تخمین زد.
در یک ارزیابی دیگر افسردگی موسوم به MADRS، میانگین نمرات در طول رژیم غذایی معمول ۱۸.۹ و در طول رژیم غذایی بسیار فرآوری شده کم ۸.۰۵ بود.
سومین ارزیابی افسردگی و یک پرسشنامه اضطراب نیز نمرات پایین‌تری را در طول مداخله غذایی ثبت کردند.
مطالعات شهودی قبلی، مصرف بیشتر غذاهای بسیار فرآوری شده را با افسردگی مرتبط دانسته‌اند. در اینجا، محققان بررسی کردند که وقتی افرادی که از قبل با افسردگی زندگی می‌کنند، عادات غذایی خود را تغییر می‌دهند، چه اتفاقی می‌افتد.
این به معنای درخواست از شرکت‌کنندگان برای تغییر روال‌های آشنا بود. تنقلات بسته‌بندی شده و برخی از محصولات آماده، گزینه‌های مناسبی را در زمانی که زمان و انرژی محدود است، ارائه می‌دهند، اگرچه همه غذاهای فرآوری شده فوق فرآوری شده نیستند.
چاگودرا توضیح می‌دهد که کاهش مصرف غذاهای فوق فرآوری شده می‌تواند چالش برانگیز باشد، زیرا بسیار خوش طعم، ارزان و راحت در دسترس هستند.
محققان نتیجه گرفتند که این رویکرد، عملی و قابل قبول است و مبنایی برای آزمایش‌های بزرگتر فراهم می‌کند.
کاهش غذاهای فوق فرآوری شده همچنین می‌تواند میزان مصرف قند، چربی یا کالری را تغییر دهد. آلاینده‌ها یا افزودنی‌های مرتبط با فرآوری از دیگر عوامل احتمالی هستند. البته این مطالعه نتوانست مشخص کند که کدام جنبه‌های تغییر رژیم غذایی مهم هستند.
علائم همچنین در طول دوره رژیم غذایی معمول کمتر از زمان شروع مطالعه بود. برای مثال، میانگین نمرات PHQ-۹ در شروع مطالعه ۱۲.۸ بود، در حالی که در طول رژیم غذایی معمول ۸.۶۸ بود.
بنابراین، اثر رژیم غذایی گزارش شده مربوط به تفاوت بین دو دوره رژیم غذایی است، نه اینکه کل بهبود از ابتدا را به کاهش غذاهای فوق فرآوری شده نسبت دهد.
این آزمایش، بزرگ و دوسوکور نبود. شرکت‌کنندگان می‌دانستند که از کدام رژیم غذایی پیروی می‌کنند، بنابراین انتظارات می‌توانسته بر نتایج تأثیر بگذارد. همچنین مصرف غذا به صورت خودگزارش‌دهی انجام شد و هیچ معیار عینی برای مصرف غذاهای فوق فرآوری شده وجود نداشت.
همچنین همه شرکت‌کنندگان وزن بالایی داشتند و حداقل یک ناهنجاری متابولیکی را گزارش کردند. بنابراین یافته‌ها ممکن است به طور یکسان در مورد سایر افراد مبتلا به افسردگی صدق نکند.
پیامدهای اولیه، امکان‌سنجی و پذیرش بودند. پیامدهای افسردگی و اضطراب اکتشافی بودند و نویسندگان این یافته‌ها را به عنوان فرضیه‌ساز توصیف می‌کنند.
محققان خواستار مطالعات بزرگتر شده‌اند که از معیارهای عینی مصرف غذاهای فوق فرآوری شده استفاده کنند و مکانیسم‌های پشت این نتایج را بررسی کنند.
این پژوهش در مجله JAMA Psychiatry منتشر شده است.