بزرگنمايي:

سیاست و بازاریابی - ایسنا / براساس پژوهشی جدید، توت سفید و سیاه ممکن است با تغییر باکتری‌های روده، متابولیسم را تحت تاثیر قرار دهند.
یک بررسی انجام‌ شده توسط دانشگاه پزشکی وروتسواف نشان می‌دهد ترکیبات موجود در توت، از جمله پلی‌فنول‌ها و پلی‌ساکاریدها، ممکن است با تغییر میکروبیوتای روده بر متابولیسم اثر بگذارند. با این حال، این اثرات بسته به گونه توت، بخش مورد استفاده از گیاه و روش فرآوری آن متفاوت است.
مطالعات حیوانی، به‌دویژه روی موش‌هایی که رژیم غذایی پرچرب داشتند، نشان داده‌اند که ترکیب برخی از اجزای موجود در میوه توت سفید می‌تواند اثرات پری‌بیوتیکی و فواید متابولیکی بیشتری نسبت به استفاده جداگانه از هر ترکیب داشته باشد. آزمایش‌های انتقال میکروبیوتای روده نیز نشان می‌دهند که باکتری‌های روده ممکن است در ایجاد این تغییرات نقش داشته باشند.
با این حال، هنوز هیچ مطالعه‌ای روی انسان این فواید را تایید نکرده است و بنابراین کاربرد بالینی این یافته‌ها همچنان نامشخص است.
گونه‌های مختلف توت، ترکیبات متفاوتی دارند
پژوهش‌های انجام‌ شده تاکنون بیشتر روی توت سفید (Morus alba) متمرکز بوده‌اند، اگرچه توت سیاه (Morus nigra)، به ویژه میوه آن، نیز نتایج قابل‌توجهی داشته است.
برگ‌های توت حاوی چندین ماده زیست‌فعال هستند؛ از جمله دئوکسی‌نوجیریمایسین (DNJ) که به تاثیرگذاری بر متابولیسم کربوهیدرات‌ها شناخته می‌شود. برگ‌ها همچنین حاوی پلی‌فنول‌ها و پلی‌ساکاریدها هستند. در مقابل، میوه توت سیاه سرشار از آنتوسیانین‌ها و سایر ترکیبات فنولی و همچنین پلی‌ساکاریدهاست.
نحوه فرآوری گیاه نیز می‌تواند تاثیر قابل‌توجهی داشته باشد. روش‌هایی مانند خشک‌کردن، تخمیر و استخراج می‌توانند مقدار و نسبت ترکیبات زیست‌فعال را تغییر دهند. بنابراین، حتی دو فرآورده که از یک ماده گیاهی یکسان تهیه شده‌اند، ممکن است ترکیبات و آثار زیستی بسیار متفاوتی داشته باشند.
این بررسی نشان داد که فرآورده‌های تهیه‌ شده از برگ و میوه توت ممکن است بر ترکیب و فعالیت میکروبیوتای روده تاثیر بگذارند. در برخی مطالعات، افزایش برخی باکتری‌های مفید و همچنین افزایش تولید اسیدهای چرب کوتاه‌زنجیر مانند استات، پروپیونات و بوتیرات گزارش شده است.
با این حال، نتایج در همه فرآورده‌ها یکسان نبود. به نظر می‌رسد هم نوع ماده گیاهی و هم روش فرآوری آن در نتیجه نهایی نقش دارند.
برخی از جالب‌ترین یافته‌ها مربوط به آزمایش‌هایی بود که از فرآورده‌های پیچیده‌تر توت استفاده کردند.
در موش‌هایی که رژیم غذایی پرچرب داشتند، بخشی از میوه توت سفید که حاوی پلی‌فنول‌ها و پلی‌ساکاریدها بود، تغییرات مطلوب‌تری در میکروبیوتای روده ایجاد کرد؛ این تغییرات در مقایسه با زمانی که هر یک از این دو گروه ترکیبات به‌ تنهایی مصرف می‌شدند، بیشتر بود.
این تغییرات میکروبی همچنین با بهبود برخی شاخص‌های مرتبط با سندروم متابولیک و سلامت روده همراه شد.
این یافته شواهد بیشتری ارائه می‌کند که تغییرات میکروبیوتای روده ممکن است در ایجاد آثار مشاهده‌ شده توسط فرآورده توت نقش داشته باشد. هنوز مشخص نیست این نتایج در انسان هم تکرار می‌شوند یا نه و با وجود نتایج امیدوارکننده، یک سؤال مهم همچنان بی‌پاسخ مانده است: آیا توت در انسان نیز می‌تواند میکروبیوتای روده و متابولیسم را به همین شکل تغییر دهد؟
پژوهشگران هنوز مطالعه‌ای روی انسان انجام نداده‌اند که به‌ طور مستقیم تاثیر فرآورده‌های توت بر میکروبیوتای روده را بررسی کند.
مطالعات بالینی آینده باید از فرآورده‌های توت با ترکیبات دقیقا مشخص استفاده کنند. چنین مطالعاتی می‌توانند مشخص کنند که محصولات مختلف توت چگونه بر میکروبیوتای روده انسان اثر می‌گذارند، شدت این اثرات چقدر است و آیا این تغییرات در نهایت به فواید قابل‌ اندازه‌گیری برای سلامت منجر می‌شوند یا نه.