بزرگنمايي:

سیاست و بازاریابی - مهر / بر اساس یک مطالعه جدید، داروهای کاهش وزن مانند «اوزمپیک» (Ozempic) و «زپ‌باند» (Zepbound) ابزارهای بالقوه قدرتمندی برای درمان چاقی در کودکان هستند، اما استفاده از آنها بدون خطر نیست.
طبق نتایجی جدید، از هر ۶ کودکی که برایشان داروی GLP-۱ تجویز می‌شود، یک نفر در نهایت دچار کمبود تغذیه‌ای تشخیص داده می‌شود.
محققان اظهار داشتند که کمبود ویتامین D شایع‌ترین مورد بوده و در بیش از ۱۲ درصد از کودکان، ظرف یک سال پس از شروع درمان با GLP-۱ تشخیص داده شده است.
«جاستین رایدر»، نویسنده ارشد مقاله و معاون بخش تحقیقات در بیمارستان کودکان رابرت اچ. لوری در شیکاگو، گفت: «امیدواریم یافته‌های مطالعه ما اهمیت مدیریت پیش‌دستانه تغذیه هنگام تجویز داروهای GLP-۱ برای کودکان را برجسته کند؛ به‌طوری‌که به‌جای انتظار برای تشخیص کمبود تغذیه‌ای، اقدامات لازم انجام شود.»
او در یک بیانیه خبری گفت: «با آگاهی از خطرات موجود، ما در موقعیت بسیار بهتری برای پیشگیری از آسیب به کودکانی قرار داریم که در دوره‌ای حیاتی از زندگی خود تحت درمان با GLP-۱ هستند.»
داروهای «گلوکاگون-مانند پپتید-۱» (GLP-۱) عملکردی مشابه هورمون GLP-۱ دارند؛ هورمونی که به کنترل سطح انسولین و قند خون کمک می‌کند، اشتها را کاهش می‌دهد و سرعت هضم غذا را پایین می‌آورد.
کودکان برای تأمین انرژی، پروتئین و مواد مغذی مورد نیاز جهت رشد و تکامل سالم، به وعده‌های غذایی مقوی نیاز دارند و محققان نگران آن هستند که کاهش اشتهای ناشی از داروهای GLP-۱ ممکن است منجر به کمبودهای تغذیه‌ای شود.
رایدر گفت: «هم‌زمان با گسترش استفاده مناسب از داروهای GLP-۱ در کودکان، باید خطرات احتمالی در دوران رشد سریع و بلوغ را درک کنیم.»
او افزود: «مواد مغذی مانند ویتامین D، آهن و کلسیم در دوران نوجوانی اهمیت ویژه‌ای دارند، زیرا کمبود آن‌ها می‌تواند پیامدهای ماندگاری بر سلامت اسکلتی و رشد کلی بدن داشته باشد.»
در این مطالعه، محققان داده‌های مربوط به پرونده‌های بیمه بین سال‌های ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۲ را که شامل بیش از ۱۰۰ میلیون بیمار بود، بررسی کردند تا بیش از ۲۰۰۰ کودک ۱۰ تا ۱۷ ساله را که برایشان داروی GLP-۱ تجویز شده بود، شناسایی کنند. به گفته محققان، میانگین سنی این کودکان ۱۵ سال بود و تقریباً ۶۳ درصد آنها مبتلا به چاقی تشخیص داده شده بودند.
این مطالعه نشان داد که ظرف مدت یک سال، ابتلای ۱۷ درصد از این کودکان به حداقل یک نوع کمبود تغذیه‌ای یا مشکل سلامتی مرتبط با تغذیه تشخیص داده شد.
حدود ۱۲ درصد از کودکان دچار کمبود ویتامین D بودند؛ وضعیتی که می‌تواند منجر به بیماری راشیتیسم (نرمی استخوان) شود. کم‌خونی (آنمی) دیگر مشکل شایع سلامتی بود، به‌طوری که کم‌خونی تغذیه‌ای تقریباً ۱.۶ درصد و کم‌خونی ناشی از فقر آهن ۱.۴ درصد از کودکان را تحت تأثیر قرار داده بود.
رایدر گفت: «هنگامی که درمان با داروهای GLP-۱ آغاز می‌شود، حمایت تغذیه‌ای باید نقشی حیاتی ایفا کند. با این حال، ما در مطالعه خود دریافتیم که تنها ۵ درصد از بیماران ظرف ۳۰ روز پس از شروع درمان با GLP-۱ و کمتر از ۲۵ درصد آنها ظرف ۶ ماه، مشاوره تغذیه دریافت کردند.