بزرگنمايي:

سیاست و بازاریابی - ایسنا / دانشمندان آمریکایی در پژوهش جدید خود دریافتند که نوعی آنزیم می‌تواند یک هدف جدید و امیدوارکننده برای درمان سرطان تخمدان باشد.
سرطان تخمدان اغلب زمانی تشخیص داده می‌شود که بیماری به سایر نقاط بدن گسترش یافته است. در این مرحله، میزان بقای پنج‌ساله کمتر از ۳۰ درصد است. پیچیدگی دیگر در روند درمان این است که روش‌های درمانی رایج علاوه بر سلول‌های سرطانی، به سلول‌های سالم نیز آسیب قابل‌توجهی وارد می‌کنند، اما اگر بتوان درمان سرطان تخمدان را به‌ گونه‌ای انجام داد که سلول‌های سرطانی را با دقت بیشتر و به صورت اختصاصی‌تر هدف قرار دهد و آسیب کمتری به سایر بخش‌های بدن وارد کند، چه تغییری ایجاد خواهد شد؟
پژوهش جدیدی که در آزمایشگاه دکتر «آچوت پادمانابان»(Achuth Padmanabhan) در «دانشگاه مریلند، بالتیمور کانتی»(UMBC) انجام شده، با معرفی یک هدف مولکولی بالقوه برای داروهای جدید ضدسرطان نویدبخش است. این هدف، آنزیمی به نام «USP15» است و به نظر می‌رسد سلول‌های سرطان تخمدان بیش از سلول‌های سالم به آن وابسته‌اند.
«آیوکونومی اوگونسانیا»(Ayokunnumi Ogunsanya)، دانشجوی دکتری علوم زیستی، سرپرستی این پژوهش را بر عهده داشت که شامل آزمایش‌هایی روی سلول‌ها و موش‌ها بود. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد کاهش سطح USP15، مجموعه‌ای از اثرات را به دنبال دارد که آن را به هدفی ایده‌آل برای درمان‌های جدید تبدیل می‌کند. این کار، رشد سلول‌های سرطانی را کند می‌سازد، مانع از جدا شدن درست کروموزوم‌ها در زمان تقسیم سلولی می‌شود که به آسیب DNA و مرگ سلول می‌انجامد، توانایی سلول‌ها را برای مهاجرت و تهاجم به سایر بافت‌ها کاهش می‌دهد و آنها را نسبت به داروهای رایج شیمی‌درمانی حساس‌تر می‌کند.
این گروه پژوهشی قصد دارند در ادامه کار خود، عملکرد بنیادین USP15 را بیشتر آشکار کنند و زمینه را برای توسعه دارو فراهم آورند. برای نمونه، آنها می‌خواهند دریابند که چه عواملی سطح USP15 را در سلول‌های سرطانی کنترل می‌کنند و آیا مهار این آنزیم می‌تواند محیط پیرامون تومور را نیز دگرگون کند.
حتی با وجود این اطلاعات، نیاز به یافتن روشی برای کاهش ایمن سطح USP15 در بیماران انسانی همچنان باقی خواهد ماند. به گفته پادمانابان، خبر خوب این است که مولکول‌های مورد استفاده برای مهار USP15 در بررسی‌های آزمایشگاهی در حال حاضر وجود دارند و می‌توانند نقطه آغازی برای توسعه داروهای انسانی باشند.
پادمانابان گفت: امیدواریم پژوهش‌هایی نظیر پژوهش ما که پتانسیل USP15 را به‌عنوان یک هدف درمانی ضدسرطان نشان می‌دهند، شرکت‌های داروسازی و سایر گروه‌های پژوهشی را ترغیب کنند تا توسعه مهارکننده‌های USP15 با قابلیت کاربرد بالینی را پیگیری کنند.
این پژوهش در مجله «Molecular Therapy Oncology» به چاپ رسید.