بزرگنمايي:

سیاست و بازاریابی - ایرنا / یک مطالعه جدید با استفاده از ردیابی چشم نشان می‌دهد که افسردگی می‌تواند توجه کودکان به چهره‌های شاد و غمگین را تغییر دهد. این تغییر بسته به اینکه مادر کودک سابقه افسردگی داشته یا نه، متفاوت است.
پژوهشگران دانشگاه بینگهمتون در نیویورک دریافته‌اند که افسردگی می‌تواند توجه کودکان به چهره‌ها را تغییر دهد. در برخی کودکان، علائم افسردگی باعث می‌شود بیشتر به چهره‌های غمگین نگاه کنند و در برخی دیگر، توجهشان به چهره‌های شاد کمتر شود.
در این مطالعه، ۲۴۲ کودک و مادرانشان به مدت دو سال و هر شش ماه یک‌بار بررسی شدند. در هر جلسه، کودکان جفت‌هایی از چهره‌ها را روی صفحه‌نمایش می‌دیدند؛ یک چهره حالت خنثی داشت و چهره دیگر شاد، غمگین یا عصبانی بود. فناوری ردیابی چشم، میزان توجه کودکان به هر چهره را ثبت می‌کرد.
سابقه افسردگی مادر، مسیر توجه کودک را تغییر می‌دهد
در میان کودکانی که مادرانشان سابقه افسردگی نداشتند، افزایش علائم افسردگی با کاهش توجه به چهره‌های شاد همراه بود. براندون گیب (Brandon Gibb)، مدیر مؤسسه اختلالات خلقی دانشگاه بینگهمتون، این تغییر را نشانه از دست‌رفتن یک عامل محافظتی می‌داند.
او می‌گوید: در کودکانی که خطر ابتلای آن‌ها به افسردگی کمتر است (کودکانی که مادرانشان سابقه افسردگی ندارند)، آنچه اتفاق می‌افتد این است که تجربه افسردگی، یک عامل محافظتی را از بین می‌برد؛ یعنی توجه به چهره‌های شاد را کاهش می‌دهد.
اما در کودکانی که مادرانشان سابقه افسردگی شدید داشتند، افزایش علائم افسردگی با تمرکز بیشتر بر چهره‌های غمگین همراه بود. به گفته پژوهشگران، این کودکان هنگامی که در خانه هستند، بیشتر با چهره‌های غمگین مادرشان مواجه می‌شوند و همین باعث می‌شود این چهره‌ها برایشان برجسته‌تر شود.
کودکان در این مطالعه، چهره‌هایی با احساسات مختلف را روی صفحه نمایش می‌دیدند و فناوری ردیابی چشم ثبت می‌کرد که توجهشان به کجا جلب می‌شود
آیا توجه قبل از افسردگی تغییر می‌کند یا بعد از آن؟
مطالعات قبلی نشان داده بودند که افسردگی با توجه به چهره‌های غمگین مرتبط است، اما این اثرها کوچک بودند. مشخص نبود که آیا این الگوهای توجه، خودشان باعث افسردگی می‌شوند یا نتیجه آن هستند.
گروه پژوهشی با ارزیابی مکرر کودکان، توانست بررسی کند که آیا علائم افسردگی، تغییرات بعدی در توجه را پیش‌بینی می‌کند و آیا الگوهای توجه، تغییرات بعدی در علائم را پیش‌بینی می‌کنند. این مطالعه نخستین پژوهشی بود که این روابط را در هر دو جهت و در طول زمان در کودکان بررسی کرد.
کلی گِیر (Kelly Gair)، دانشجوی دکتری در دانشگاه بینگهمتون و نویسنده اصلی این مقاله، می‌گوید: نکته نوآورانه این بود که ما به رابطه دوطرفه توجه و افسردگی توجه کردیم؛ یعنی بررسی کردیم که آیا سوگیری‌های توجهی باعث علائم افسردگی می‌شوند یا علائم افسردگی، سوگیری‌های توجهی را ایجاد می‌کنند؛ این کار تا قبل از این انجام نشده بود.
نگاهی به آینده
گیب می‌گوید: در کودکی، عادت‌هایی که ممکن است کودک را در آینده افسرده کند، تازه شکل می‌گیرند. پس بهتر است زودتر آن‌ها را بشناسیم و جلوی شکل‌گیری‌شان را بگیریم، نه اینکه صبر کنیم تا بزرگ شوند و بعد درمان کنیم.
پژوهشگران قصد دارند همچنان وضعیت این کودکان را تا نوجوانی دنبال کنند تا ببینند آیا این الگوهای توجه، در آینده باعث افسردگی آن‌ها می‌شود یا نه. اگر این ارتباط تأیید شود، می‌توان از این الگوها به‌عنوان یک ابزار ساده برای شناسایی زودهنگام کودکان در معرض خطر استفاده کرد.