بزرگنمايي:

سیاست و بازاریابی - ایسنا / سلامت نوزادان و پیشگیری از نقایص مادرزادی همواره از مهم‌ترین دغدغه‌های خانواده‌ها و جامعه پزشکی بوده است؛ موضوعی که توجه به وضعیت سلامت و تغذیه والدین در دوران پیش و حین شکل‌گیری جنین را دوچندان می‌کند.
نقایص مادرزادی به اختلالات و ناهنجاری‌های ساختاری یا عملکردی گفته می‌شود که در زمان رشد جنین در رحم مادر رخ می‌دهند و نوزاد با آن‌ها متولد می‌شود. این ناهنجاری‌ها نه‌تنها می‌توانند به تولد نوزاد مرده یا ختم اجباری بارداری به دلیل مشکلات شدید جنینی منجر شوند، بلکه در صورت تولد زنده نیز ممکن است زندگی کودک و خانواده او را با چالش‌های جسمی، روانی و درمانی مداوم و طولانی‌مدت روبه‌رو سازند. از همین رو، شناخت دقیق عواملی که می‌توانند از بروز این اختلالات پیشگیری کنند، از اهمیت بسیار بالایی در نظام سلامت عمومی برخوردار است.
تا پیش از این، بخش عمده‌ای از توصیه‌های تغذیه‌ای و بهداشتی صرفاً بر سلامت و تغذیه مادران در طول ۹ ماه بارداری متمرکز بود و نقش سلامت پدر کمتر مورد توجه قرار می‌گرفت. با این حال، شواهد علمی نشان می‌دهد که فرآیند لقاح و سلامت اولیه سلول‌های سازنده جنین تحت تأثیر وضعیت زیستی و مواد مغذی موجود در بدن هر دو والد قرار دارد. پژوهش درباره تأثیر سطح ویتامین‌ها در بدن پدر و مادر، پیش از وقوع بارداری و در مراحل ابتدایی شکل‌گیری نطفه، ضرورتی حیاتی برای بازنگری در مراقبت‌های فرزندآوری به شمار می‌رود.
در همین راستا، دانشمندان و پژوهشگرانی از بیمارستان کودکان وابسته به دانشگاه فودان چین به همراه همکاران و پژوهشگرانی از کشور انگلستان، مطالعه‌ای گسترده و مشترک را به سرانجام رساندند. این محققان در طرح پژوهشی خود به بررسی و ارزیابی ساده اثر میزان ویتامین B۱۲ در پدران و مادران و همچنین سطح فولات موجود در گلبول‌های قرمز خون مادران بر احتمال بروز ناهنجاری‌ها و نقایص مادرزادی در جنین و نوزادان پرداختند.
روش کار این پژوهشگران مبتنی بر یک مطالعه هم‌گروهی آینده‌نگر بر روی جمعیت مطالعه هم‌گروهی پیش از بارداری شانگهای بود. در این روند، محققان نمونه‌های خونی مربوط به بیش از ۳ هزار زوج را که حداکثر ۴ ماه پیش از بارداری خون داده بودند جمع‌آوری و ارزیابی کردند. علاوه بر این، وضعیت حدود ۱۸ هزار زن باردار نیز که در ۴ ماهگی بارداری یا مراحل پیش از آن آزمایش داده بودند مورد بررسی قرار گرفت. متخصصان سطح ویتامین B۱۲ و فولات گلبول‌های قرمز خون را در این داوطلبان اندازه‌گیری کردند و سپس ارتباط این سطوح را با موارد نقایص مادرزادی در نوزادان زنده‌متولدشده، مرده‌زایی‌ها و موارد سقط به دلیل ناهنجاری‌های جنینی بررسی نمودند.
یافته‌های این ارزیابی حاکی از آن هستند که بالا بودن و کفایت سطح ویتامین B۱۲ در بدن مادر و همچنین در بدن پدر پیش از بارداری، به شکل مستقیمی با کاهش خطر ابتلا به نقایص مادرزادی در نوزادان همراه است. این نتایج ثابت می‌کنند که وضعیت ذخایر ویتامینی پدر نیز هم‌راستا با مادر بر سلامت فرزند آینده اثرگذار است.
از سوی دیگر، نتایج این پژوهش نشان دادند مادرانی که در اوایل دوران بارداری خود دارای سطح کافی و بالاتری از فولات در گلبول‌های قرمز خون بودند، فرزندانی با میزان ناهنجاری‌ها و نقایص مادرزادی به مراتب کمتر به دنیا آوردند. ترکیب سطح مناسب ویتامین B۱۲ پیش از لقاح و فولات کافی پس از لقاح، محافظت چشمگیری برای جنین به همراه دارد.
این یافته‌ها که در نشریه معتبر Annals of Internal Medicine (سالنامه‌های طب داخلی) منتشر شده‌اند، پنجره‌ای نوین را در زمینه اهمیت تغذیه پیرامون زمان لقاح و اوایل بارداری می‌گشاید. این موضوع نشان می‌دهد که برنامه‌ریزی برای فرزندآوری نباید صرفاً پس از مثبت شدن آزمایش بارداری آغاز شود، بلکه پدران و مادران باید ماه‌ها پیش از اقدام برای بارداری، از سلامت تغذیه‌ای و دریافت کافی ریزمغذی‌ها به‌ویژه ویتامین B۱۲ در بدن خود اطمینان حاصل کنند.