بزرگنمايي:

سیاست و بازاریابی - یک جفت برچسب پوشیدنی جدید می‌تواند شیوه تشخیص فیبروز کیستیک (CF) را از طریق آزمایش عرق متحول کند.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از فیز، فیبروز کیستیک یک بیماری ژنتیکی است که عملکرد دستگاه گوارش و دستگاه تنفسی را دچار اختلال می‌کند.
بر اساس تحقیقی که در نشریه npj Digital Medicine منتشر شده است، این فناوری در مقایسه با روش استاندارد آزمایش عرق از دقت و قابلیت اطمینان بالایی برخوردار است.
این برچسب‌های آزمایش عرق، کوچک، انعطاف‌پذیر و سازگار با پوست حساس نوزادان هستند. همچنین در مقایسه با روش رایج آزمایش عرق، هزینه کمتری دارند، استفاده از آن‌ها ساده‌تر است و به تجهیزات تخصصی آزمایشگاهی یا مهارت فنی ویژه نیاز ندارند. در حالی که آزمایش استاندارد عرق عمدتاً فقط در مراکز تخصصی و مورد تأیید تشخیص فیبروز کیستیک (CF) در بیمارستان‌های کودکان انجام می‌شود، این فناوری می‌تواند دسترسی به آزمایش‌های تشخیصی و آغاز به‌موقع درمان را به‌ویژه برای نوزادانی که در مناطق روستایی دور از مراکز تخصصی CF یا در کشورهای کم‌درآمد با دسترسی محدود به خدمات تشخیصی زندگی می‌کنند، به‌طور چشمگیری افزایش دهد.
سوزانا مک‌کالی، پزشک متخصص فیبروز کیستیک، استاد اطفال در دانشکده پزشکی فاینبرگ دانشگاه نورث‌وسترن و از پژوهشگران ارشد این مطالعه در بیمارستان کودکان اَن و رابرت اچ. لوری شیکاگو، می گوید:برآورد می‌شود که حدود نیمی از مبتلایان به فیبروز کیستیک در سراسر جهان هنوز تشخیص داده نشده‌اند. اگر این بیماران درمان نشوند، امید به زندگی آن‌ها کمتر از پنج سال خواهد بود.
مک‌کالی تأکید کرد: «این فناوری جدید که توسط تیم مهندسی زیستی جان راجرز در مؤسسه کوئری سیمپسون برای زیست‌الکترونیک دانشگاه نورث‌وسترن و با همکاری نزدیک تیم مرکز فیبروز کیستیک ما توسعه یافته است، این نوید را می‌دهد که آزمایش تشخیصی فیبروز کیستیک (CF) در دسترس افراد بیشتری قرار گیرد. این موضوع اهمیت زیادی دارد، زیرا تشخیص زودهنگام با پیامدهای درمانی بهتر و افزایش طول عمر بیماران ارتباط مستقیم دارد.»
در آزمایش تشخیصی فیبروز کیستیک، میزان کلرید موجود در عرق اندازه‌گیری می‌شود. در این فناوری جدید، برچسب نخست با استفاده از یک ماده شیمیایی و یک باتری دکمه‌ای، غدد عرق را تحریک می‌کند تا عرق تولید شود. سپس برچسب دوم روی همان ناحیه قرار می‌گیرد تا عرق تولیدشده را برای تجزیه‌وتحلیل جمع‌آوری کند. پس از آن، با استفاده از یک برنامه تلفن همراه، از برچسب تصویربرداری شده و میزان کلرید بر اساس اندازه‌گیری دقیق تغییرات شدت رنگ آن محاسبه می‌شود. کل این فرایند در کمتر از یک ساعت انجام می‌شود.