چاپ

سیاست و بازاریابی - مهر / ابتلا به چاقی در دهه بیست و سی زندگی می‌تواند خطر ابتلا به سرطان‌های زودرس را افزایش دهد.
تیمی به سرپرستی دکتر «جه-سونگ یون» از دانشگاه کاتولیک کره در سئول، بیش از ۶ میلیون بزرگسال ۲۰ تا ۳۹ ساله را به مدت حدود یک دهه تحت نظر قرار دادند. تمامی این افراد در آغاز مطالعه، سالم بودند.
در میان شرکت‌کنندگانی که وزن طبیعی داشتند، ۱.۸ درصد طی ۱۰ سال به سرطان مبتلا شدند.
این رقم در میان افراد چاق به ۲.۲ درصد رسید و در موارد چاقی شدیدتر، تا ۲.۶ درصد افزایش یافت. چربی شکمی نیز نقش مهمی داشت؛ پژوهشگران دریافتند افرادی که دارای چربی اضافی در ناحیه شکم بودند، بالاترین نرخ ابتلا به سرطان را داشتند.
بر اساس نتایج به‌دست‌آمده، قوی‌ترین ارتباط مربوط به سرطان‌های تیروئید، آندومتر (دیواره رحم) و تخمدان بوده است.
با این حال، پژوهشگران ارتباط معناداری میان چاقی و سرطان سینه پیدا نکردند.
این مطالعه نمی‌تواند رابطه علت و معلولی را اثبات کند و نویسندگان آن نیز به محدودیت‌های پژوهش، از جمله فقدان داده‌های دقیق درباره استعمال دخانیات، اذعان کرده‌اند.
با این وجود، آنها تأکید کردند که این یافته‌ها اهمیت مدیریت وزن در اوایل دوران بزرگسالی را نشان می‌دهد.
برای تعیین اینکه آیا کاهش وزن آگاهانه و هدفمند می‌تواند خطر ابتلا به سرطان را کاهش دهد یا خیر، به تحقیقات بیشتری نیاز است.