چاپ

سیاست و بازاریابی - ایسنا / استفاده گسترده دانشجویان از هوش مصنوعی، یک استاد برجسته دانشگاه کالیفرنیا، برکلی را به تصمیمی غیرمعمول رسانده است؛ او دیگر تکالیف دانشجویان را بر اساس درست یا غلط بودن پاسخ‌ها نمره نمی‌دهد.
به نقل از نیویورک پست، ریچارد بورچردز، برنده مدال فیلدز، معتقد است وقتی دانشجویان می‌توانند پاسخ مسائل را به هوش مصنوعی بسپارند، شیوه سنتی ارزیابی تکالیف نه‌ تنها کارایی خود را از دست می‌دهد، بلکه ممکن است به ضرر کسانی تمام شود که صادقانه کار می‌کنند.
بورچردز، ریاضی‌دان برجسته‌ای که در سال ۱۹۹۸ مدال فیلدز، معتبرترین جایزه ریاضیات جهان را دریافت کرد، می‌گوید استفاده از هوش مصنوعی به اندازه‌ای فراگیر شده که دیگر نمی‌توان به‌سادگی تشخیص داد کدام پاسخ حاصل تلاش دانشجوست و کدام را یک ابزار هوش مصنوعی تولید کرده است. به گفته او، این ابزارها دیگر مانند گذشته اشتباهات آشکار و قابل‌تشخیص مرتکب نمی‌شوند و همین مسئله ارزیابی تکالیف را دشوارتر کرده است.
این استاد دانشگاه در واکنش به شرایط جدید، تصمیم گرفته است به‌جای درستی پاسخ‌ها، تکمیل کردن تکالیف را ملاک امتیازدهی قرار دهد. از نگاه او، وقتی دانشجو می‌تواند پاسخ آماده را از هوش مصنوعی بگیرد، صرف هزینه برای استخدام افرادی که درستی این پاسخ‌ها را بررسی کنند، چندان منطقی نیست. افزون بر این، چنین روشی ممکن است دانشجویانی را که خودشان برای حل مسائل وقت می‌گذارند، در مقایسه با کسانی که از هوش مصنوعی کمک می‌گیرند، در موقعیت ناعادلانه‌ای قرار دهد.
با این حال، نگرانی بورچردز به شیوه نمره دادن محدود نمی‌شود. او در گفت‌وگو با روزنامه دانشجویی «دیلی کالیفرنین» هشدار داده است که اگر هوش مصنوعی با سرعت فعلی پیشرفت کند، ممکن است طی چند سال آینده کاری در ریاضیات باقی نماند که انسان‌ها بتوانند آن را بهتر از این ابزارها انجام دهند.
بورچردز برای ارزیابی دانشجویان همچنان بیشتر به امتحان‌های حضوری متکی است؛ آزمون‌هایی که در آنها استفاده از ابزارهای الکترونیکی ممنوع است. او امتحان‌های آنلاین را «اتلاف وقت» می‌داند؛ زیرا دانشجویان می‌توانند برای پاسخ دادن به پرسش‌ها از هوش مصنوعی کمک بگیرند. هرچند میانگین نمرات به شکل محسوسی افزایش یافته، او نمی‌تواند با اطمینان مشخص کند چه کسانی از این ابزارها استفاده کرده‌اند.
دانشگاه برکلی از استادان خواسته است سیاست‌های مربوط به استفاده از هوش مصنوعی را در برنامه درسی خود مشخص کنند. این دانشگاه ابزارهایی مانند سامانه تشخیص هوش مصنوعی Turnitin و Rumi را نیز بررسی کرده، اما به این نتیجه رسیده است که این ابزارها برای تبدیل شدن به راهکاری یکسان در سراسر دانشگاه، به‌اندازه کافی قابل‌اعتماد نیستند. در نتیجه، تصمیم‌گیری درباره نحوه استفاده از هوش مصنوعی همچنان بر عهده استادان باقی مانده است.