چاپ

سیاست و بازاریابی - یک فضاپیمای حامل کاوشگرهای اروپایی و ژاپنی، پس از یک سفر هشت ساله، عملیات چند ماهه و پرخطر خود به عطارد را برای بررسی این سیاره خورشیدسوخته آغاز کرد.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ای اف پی، ماموریت فضاپیمای بپی‌کلمبو در سال ۲۰۱۸ از زمین در مسیری پر پیچ و خم برای مطالعه کوچکترین و ناشناخته‌ترین سیاره منظومه شمسی ما با هدف رهاسازی دو کاوشگر در مدار آن، آغاز شد.
روز پنجشنبه، این فضاپیما مرحله ورود خود را آغاز کرد که توسط آژانس فضایی اروپا (ESA) به عنوان «چالش‌برانگیزترین توالی‌های ورود سیاره‌ای که تاکنون انجام شده » توصیف شده است.
جرم نسبتا ناچیز سیاره عطارد که تنها اندکی از ماه بزرگ‌تر است ، باعث می‌شود نیروی گرانش آن در مقایسه با خورشید بسیار ضعیف باشد. همین امر نزدیک شدن فضاپیما به سیاره را دشوار می کند زیرا خطر سوختن یا سرگردان شدن در فضا وجود دارد.
سانتا مارتینز، مدیر این مأموریت در آژانس فضایی اروپا (ESA)، پیش از رسیدن فضاپیما به مقصد در یک کنفرانس مطبوعاتی گفت: «این مأموریتی بسیار جاه‌طلبانه است.»
این فضاپیما ناچار بود مسافتی بیش از ۱۰ میلیارد کیلومتر را طی و با انجام مجموعه‌ای از ۹ مانور «گذر نزدیک» (flyby)، سرعت خود را کم یا زیاد کرده و مسیر حرکتش را دقیق تنظیم کند.
این دو کاوشگر که به یکدیگر متصل بودند، سرانجام روز پنجشنبه از ماژول انتقالی که آن‌ها را حمل می‌کرد جدا شدند که گامی حیاتی و نخستین مرحله از فرایند نزدیک شدن نهایی به مقصد به حساب می آید.
ایگناسیو تانکو، رئیس عملیات مأموریت‌های بخش داخلی منظومه شمسی در آژانس فضایی اروپا، پیش از آغاز عملیات جداسازی توضیح داد: این کار معادل پرتاب یک فضاپیمای جدید بود، با این تفاوت که این فضاپیما در مجاورت سیاره‌ای دیگر قرار دارد..
فاصله عطارد از خورشید روز پنجشنبه حدود ۶۳ میلیون کیلومتر و فاصله آن از زمین ۲۰۰ میلیون کیلومتر بود.
تانکو با توضیح اینکه حدود ۳۰ دقیقه تأخیر میان انجام بررسی‌ها و اجرای فرمان‌های ارسالی از زمین به فضاپیما وجود دارد، گفت: در چنین فواصلی هرگونه عملیات بلادرنگ (آنی) غیرممکن می‌شود.
این بدان معناست که فضاپیما باید عملیات جداسازی را به‌صورت خودکار بررسی و اجرا می‌کرد که به گفته تانکو اقدامی دشوار و حساس است.
اما همه چیز طبق برنامه پیش رفت.فضاپیما به‌طور خودکار چهار پایه مکانیکی متصل‌کننده مدارگردها به ماژول اصلی را قطع کرد.سپس مکانیزم‌های فنری آن‌ها را به‌آرامی از هم دور کردند.
جداسازی با سرعت ۴۰ سانتی‌متر (۱۶ اینچ) در ثانیه انجام شد و دو بخش را با توجه به وسعت فضا نسبتا نزدیک به یکدیگر باقی گذاشت.
به‌دلیل فاصله میان کاوشگرها و زمین، سیگنال تأیید موفقیت عملیات با تقریباً دو ساعت تأخیر و در ساعت ۱۳:۵۳ به وقت گرینویچ به مرکز کنترل در دارمشتات آلمان رسید و موجی از تشویق و هیاهوی شادی را برانگیخت.
قرار است این کاوشگرها در ۲۱ نوامبر وارد مدار سیاره عطارد شوند.
مرحله دشوار بعدی در روزهای ۹ و ۱۰ دسامبر خواهد بود که دو کاوشگر از هم جدا شده و در مدارهای اختصاصی خود قرار می‌گیرند.
مدارگرد سیاره‌ای عطارد (MPO) متعلق به آژانس فضایی اروپا، از ماه آوریل، بررسی نزدیک‌ترین سیاره به خورشید را با دقتی بی‌سابقه آغاز خواهد کرد و از فاصله‌ی تنها ۴۸۰ کیلومتری سطح آن عبور می‌کند.
مدارگرد مغناطیس‌سپهر عطارد (Mio) متعلق به ژاپن نیز بر محیط فضایی و میدان مغناطیسی این سیاره تمرکز خواهد کرد و در مسیری بیضوی حرکت می‌کند که آن را تا فاصله ۱۱ هزار کیلومتری از سیاره می‌برد.